Τα φαβορί καταποντίστηκαν και η κομπορρημοσύνη μαζί με την υπερβολή που έχουμε, σε όλα, σαν λαός …θριάμβευσαν για μία ακόμη φορά. Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός έφτασαν εκ νέου σε ένα φάιναλ φορ, αντί να θεωρείται αυτό ως επιτυχία, υποβαθμίζεται και αξία αποκτάει μόνο η κατάκτηση της «κούπας».
Γιατί, ακόμη και στον τελικό να έφταναν, κάτι που πίστευαν και ήθελαν πολλοί, ένας θα στεφόταν πρωταθλητής. Αυτός θα ήταν ο θριαμβευτής της χρονιάς και ο ηττημένος θα κουβαλούσε τον τίτλο του αποτυχημένου. Αν είναι δυνατόν. Να αποδομείται πλήρως μία χρονιά, επειδή υπάρχουν και άλλες ομάδες που έχουν κι αυτές ποιότητα, μπάτζετ, πείρα, τεχνογνωσία. Αυτό συνέβη και στο Άμπου Ντάμπι.
Οι «αιώνιοι» με τη σιγουριά ότι η θέση τους είναι στον τελικό, δεν έδειξαν την απαιτούμενη συγκέντρωση στους ημιτελικούς. Το μυαλό τους δεν ήταν στην Φενέρμπαχτσέ και στη Μονακό, αλλά «έτρεχε» στον τελικό και στην «καζούρα» που θα κάνει την Κυριακή ο ένας στον άλλο.
Η επένδυση στην ήττα του άλλου, είναι αυτό που κυριαρχεί στα δύο «στρατόπεδα» και χαλάει τελικά το μυαλό αυτών που πρέπει να είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές,
Η πίεση που ασκείται σ’ αυτές τις ομάδες, μαζί με την περιρρέουσα τοξικότητα, είναι απίστευτη. Όταν σ’ ένα φάιναλ φορ, απουσιάζουν άλλες μεγάλες δυνάμεις, όπως για παράδειγμα η Ρεάλ και η Μπαρτσελόνα, η διπλή ελληνική εκπροσώπηση θεωρείται δεδομένη και διάκριση είναι μόνο η στέψη του πρωταθλητή. Σαν να μην υπάρχει αύριο, σαν να μην υπάρχει συνέχεια. Κάθε χρόνο πρέπει να είναι δική τους υπόθεση η κατάκτηση της Ευρωλίγκα. Αλλιώς, είναι αποτυχημένοι, αν δεν πετύχουν τον στόχο τους. Μόνο οι παίκτες και οι προπονητές γνωρίζουν πόσο δύσκολο και εξοντωτικό είναι να φτάσει κάποια ομάδα στο φάιναλ φορ. Και αντί να θεωρείται από μόνο του αυτό μεγάλη διάκριση, στην Ελλάδα λοιδορείται και αυτόματα αρχίζει η στοχοποίηση προσώπων και δή των προπονητών. «Λούζερ» ο Ιωαννίδης που πήγε σε έξι φάιναλ και δεν στέφθηκε νικητής, «λούζερ» ο Μπαρτζώκας για τον ίδιο λόγο, με την παρουσία του σε τέσσερα συνεχόμενα φάιναλ φορ, όπως «λούζερ» και ο Γιασικεβίτσιους που δεν κατέκτησε τίτλο στις προηγούμενες πέντε συμμετοχές του...
Η προσγείωση ήταν ανώμαλη για τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό και πήραν ένα καλό μάθημα, παρότι είναι οργανισμοί με εμπειρία στη διαχείριση τέτοιων καταστάσεων. Η πίεση και το άγχος, μπροστά στην απαίτηση του 8ου αστεριού για τον Παναθηναϊκό, στα «πρέπει» του Ολυμπιακού και την ακατάσχετη παραφιλολογία για τους «MVP», τους αποπροσανατόλισαν και τους λύγισαν.
Ο Παναθηναϊκός μπερδεμένος αμυντικά και χλωμός επιθετικά, απέναντί του σε μία Φενέρ, που είχε το πάνω χέρι σε όλη τη διάρκεια (έφτασε και το +13) και άρτια προετοιμασμένη στα τρικ των «πρασίνων». Ακόμη και η συμμετοχή του φιλότιμου και μαχητικού Λεσόρ, μετά από απουσία πέντε μηνών, δεν ξάφνιασε τον Σάρας. Η Φενέρ είχε τις λύσεις, αλλά και την πολυφωνία επιθετικά με τέσσερις διψήφιους παίκτες και χωρίς ανάμεσα σ’ αυτούς να είναι οι Χέζ-Ντέιβις, Μέλι, που άγγιξαν τους 10 πόντους, αλλά είχαν μεγάλη προσφορά σε δημιουργία και άμυνα.]
Η Τούρκικη ομάδα κράτησε τον Παναθηναϊκό χαμηλά στο σκορ (65 πόντους στο 38΄, 82-76 τελικό), που είχε απειλητικούς τον Οσμάν και τον Γκραντ, μιας και ο Ναν ήταν σε μέτρια μέρα, ακόμη και στη δημιουργία (μηδέν ασίστ) και από το 25΄ βρισκόταν στον πάγκο με πέντε φάουλ. Εκτός ρυθμού και ο Χουάντσο, που δεν είχε πάνω ένα «πλέι» για να σουτάρει ελεύθερα, κάτι που το πέτυχε η Φενέρ, τόσο με τον Μπιμπέροβιτς, όσο και με τον Χολ. Οι νικητές τελείωσαν τον αγώνα με 14/34 τρίποντα, 10 επιθετικά ριμπάουντ και 17 ασίστ.
Στα ίδια μονοπάτια βάδισε και ο Ολυμπιακός, που στο πιο κρίσιμο παιχνίδι παρουσιάστηκε αγχωμένος, νευρικός, απέναντι σε μία ήρεμη και ψύχραιμη Μονακό, μεταμορφωμένη με τον Βασίλη Σπανούλη.Οι Μονγάσκοι, έγιναν πιο σκληροί στην άμυνα και ο Μάικ Τζέιμς, μαζί με τον Ντιαλό, ήταν οι παίκτες που προκάλεσαν την μεγαλύτερη ζημιά στον Ολυμπιακό. Ειδικά το παιχνίδι του Αμερικανού, σε δημιουργία και εκτέλεση, ήταν άψογο (17 π., με 3/7 δίπ., 2/4 τρ., 5/5 βολ.) και 7 ριμπ., 7 ασίστ, 3 κλεψ., 1, μπλοκ, 3 λάθη, 29 βαθμοί στο σύστημα αξιολόγησης σε 32 λεπτά συμμετοχής.
Η Μονακό σταμάτησε τη δημιουργία του Ολυμπιακού, τον κράτησε στους 68 πόντους (78-68), είχε 21 ασιστ, με 14 λάθη και 10 κλεψίματα και επικράτησε και στα ριμπάουντ (41 έναντι 33) με 12 επιθετικά.
Βίοι παράλληλοι και για τους δύο οι ημιτελικοί.
Ποιος θα περίμενε ότι η παραγωγικότητα των «αιωνίων» θα κυμαινόταν τόσο χαμηλά. Ποιος να περίμενε ότι ο Σάσα Βεζένκοφ, και ο Κέντρικ Ναν θα τελείωναν τον αγώνα με 0/6 και 0/5 τρίποντα αντίστοιχα. Μάλιστα ο πρώτος για πρώτη φορά σημείωσε μονοψήφιο αριθμό πόντων (7) για πρώτη φορά στη φετινή διοργάνωση.
Ποιος θα περίμενε ότι ο Ολυμπιακός θα τελείωνε τον αγώνα με 10 ασίστ και 14 λάθη και ο Παναθηναϊκός με 10 ασίστ, 12 λάθη, θα είχαν και οι δύο τραγικά ποσοστά σε τρίποντα και χαμένη τη μάχη των ριμπάουντ.
Ο Εβάν Φουρνιέ, ήταν η όαση στην…έρημο. Ο μόνος παίκτης που διασώθηκε από τον Ολυμπιακό και ο μόνος διψήφιος σε πόντους. Αλλά οι 31 πόντοι από τους 68 που πέτυχε η ομάδα του, δεν ήταν αρκετοί για να επιβραβεύσουν την εκπληκτική απόδοσή του. Και ο ξέσπασμά του σε λυγμούς μετά το τέλος του αγώνα, δείχνει το μεγαλείο αυτού του παίκτη, που βρήκε παρηγοριά από το αγκάλιασμα και τα λόγια του Βασίλη Σπανούλη.
Και στο τέλος της ημέρας τι έμεινε;
Η απογοήτευση από τη χαμένη ευκαιρία να βρεθούν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός στον μεγάλο τελικό και να επαληθεύεται αυτό που υποστηρίζουν οι ειδικοί ότι «άλλο η κανονική περίοδος και άλλο το φάιναλ φορ, που έχει άλλη ψυχολογία και όλα κρίνονται σ’ έναν αγώνα».
Ο μικρός τελικός της Κυριακής μοιάζει με άχαρη διαδικασία. «Πράσινοι» και «ερυθρόλευκοι» σκέφτονται πλέον τη σειρά των πλέι οφ (αρχίζει στις 30 Μαΐου) για το τελευταίο τρόπαιο της χρονιάς. Αν και η επένδυση που γίνεται κάθε καλοκαίρι είναι για τη διάκριση στην ευρωλίγκα, ο τίτλος του πρωταθλητή Ελλάδας φαντάζει πλέον ως βάλσαμο και παρηγοριά για τους δύο.
Τουλάχιστον, στον μεγάλο τελικό του Άμπου Ντάμπι, θα έχουμε ελληνική εκπροσώπηση με τον Βασίλη Σπανούλη, τους συνεργάτες τους, τον Νικ Καλάθη, τον Γιώργο Παπαγιάννη, αλλά και τους Τζέιμς, Ντιαλό, που έχουν αγωνιστεί στη χώρα μας. «Μισός» Έλληνας είναι και ο Σάρας Γιασικεβίτσιους που έχει παντρευτεί Ελληνίδα και άφησε ως παίκτης το στίγμα του στον Παναθηναϊκό.
Ο 50χρονος Σάρας Γιασικεβίτσιους και ο 43χρονος ρούκι σε φάιναλ φορ με την ιδιότητα του head coach, Βασίλης Σπανούλης, που «έδεσαν κόμπο» μπασκετικά τις πρώην ομάδες τους και πήραν με το σπαθί τους την πρόκριση για τον τελικό, αποτελούν και τον καλύτερο επίλογο για τη διοργανώτρια αρχή. Είναι ανάμεσα στους 25 βραβευθέντες legends στη διαδρομή της Euroleaque και τώρα ως προπονητές, βρίσκονται αντίπαλοι στο φινάλε της χρονιάς. Συνυπήρξαν στον Παναθηναϊκό την τριετία (2007-10), έχουν κατακτήσει τα πάντα στην Ευρώπη, ατομικά και ομαδικά και την Κυριακή ένας από τους δύο θα γίνει και ο πρώτος που θα κατακτήσει την ευρωλίγκα και ως παίκτης και ως προπονητής.
Με τις τόσες εμπειρίες που έχουν ως παίκτες στο υψηλότερο επίπεδο, με τις τόσες αποφάσεις που πήραν στις ειδικές καταστάσεις ενός αγώνα και με τη μαθητεία κοντά σε κορυφαίους προπονητές που είχαν στην καριέρα τους, είναι η προίκα τους για να διαπρέψουν και από αυτό το πόστο. Και ένα άλλο κοινό στοιχείο που τους συνδέει, είναι η αφοσίωση, μαζί με το πάθος τους για το μπάσκετ.
