"Τρόπος ζωής η Εθνική"!
Ο Γιάννης Μπουρούσης, δεν κρύβεται. Μιλάει για παίκτες που "πρέπει να παρακαλάνε να παίξουν στην Εθνική, όχι να τους παρακαλούν", για τις ευθύνες της ΕΟΚ στο θέμα, για... ασφαλίσεις, αλλά πάνω απ' όλα τονίζει ένα πράγμα: "Την Εθνική τη γουστάρω. Είναι τρόπος ζωής"!
Ο Γιάννης Μπουρούσης δεν συνηθίζει να μιλάει πολύ. Κι όταν μιλάει, δεν λέει πολλά. Πέντε λόγια ντόμπρα και σταράτα. Κατ’ ευθείαν στο ψητό. Έτσι έχει μάθει κι ας μην του βγαίνει πάντα σε καλό. Πολλοί τον έχουν παρεξηγήσει κατά καιρούς. Κι όμως, είναι ένα από τα καλύτερα παιδιά που κυκλοφορούν στα γήπεδα του μπάσκετ. Είναι η «κολώνα» της Εθνικής κι ένας από τους πιο πιστούς στρατιώτες της. Δεν λείπει ποτέ από το προσκλητήριό της.
Δεν λείπει ούτε φέτος. Κι ας έχει πάρει μόλις 18 μέρες άδεια, όπως λέει με ένα μικρό παράπονο. Αλλά δεν έχει άλλη επιλογή. Διότι… «η Εθνική είναι τρόπος ζωής». Το λέει και το εννοεί. Όπως και τις υπόλοιπες πέντε σταράτες κουβέντες που καταθέτει στον «Ελεύθερο Τύπο» σε ένα διάλειμμα της δουλειάς που γίνεται στο Καρπενήσι…
-Άλλο ένα καλοκαίρι εδώ, πιστός στην Εθνική ομάδα…
«Για μας η Εθνική ομάδα δεν είναι υποχρέωση. Είναι τρόπος ζωής. Θέλουμε και βρισκόμαστε εδώ. Θέλουμε να δείξουμε καλό χαρακτήρα και μέσα από τις προπονήσεις να φτιάξουμε μια καλή ομάδα».
-Καλά, για σένα το κορμί σου δεν είναι η περιουσία σου, που είπε πρόσφατα ο Κουφός; Δεν σκέφτηκες ποτέ να την προστατέψεις, όπως ο Κουφός;
«Δεν θα ασχοληθώ με το τι λέει ο Κουφός και ο κάθε Κουφός. Εγώ ξέρω ότι φέτος πήρα μόνο 18 μέρες άδεια. Και μετά ήρθα κατ’ ευθείαν εδώ. Και ήρθα γιατί το θέλω πολύ, το γουστάρω. Η Εθνική ομάδα μού έχει προσφέρει πάρα πολλά από τότε που ήμουν 18 χρονών μέχρι σήμερα κι εγώ αυτά δεν τα ξεχνάω. Γι’ αυτό έρχομαι κι ας είχα μόνο 18 μέρες για να ξεκουραστώ κι ας άφησα τη γυναίκα και το παιδί μου πάλι πίσω…»
-Τουλάχιστον είσαι ασφαλισμένος;
«Ναι, είμαι ασφαλισμένος. Κοίτα, δεν θέλω να πω τίποτα γι’ αυτά τα πράγματα. Εχω διαβάσει τι έχει συμβεί όλον αυτό τον καιρό, έχω μάθει, αλλά δε θέλω να τα συζητήσω. Πάντως όλοι όσοι βρισκόμαστε εδώ είμαστε ασφαλισμένοι».
-Μέχρι να αρχίσει η προετοιμασία πάντως μ’ αυτά τα θέματα ασχολιόμαστε…
«Στην Ελλάδα ζεις, τι περίμενες; Σε όλους εδώ αρέσει η ίντριγκα. Εγώ όμως ζω στο εξωτερικό και δεν θέλω να έχω σχέση με τίποτα από όλα αυτά. Γιατί είμαι σωστός, το ξέρω, και δεν με ενδιαφέρει τίποτα άλλο».
-Οι απουσίες παικτών όμως δεν είναι ίντριγκα. Είναι γεγονός. Και δεν ήταν όλες δικαιολογημένες…
«Μιλάμε για ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, έτσι δεν είναι; Κανονικά έπρεπε να παρακαλάνε όλοι να παίξουν σε μια τέτοια διοργάνωση, όχι να τους παρακαλάνε. Το έχουμε κάνει σκορποχώρι! Ο Χάκετ στην Ιταλία έφαγε 6 μήνες στο κεφάλι επειδή δεν πήγε στην Εθνική. Η ΕΟΚ έχει τιμωρήσει ποτέ κανέναν; Όχι. Είναι λάθος της. Αν υπήρχε τιμωρία από την πρώτη στιγμή-οποιαδήποτε τιμωρία, για παραδειγματισμό, όπως συνέβη με τον Χάκετ στην Ιταλία-δε θα φτάναμε ως εδώ. Δεν θα είχαμε αυτά τα φαινόμενα».
-Μετά από όλα αυτά, τι πάμε να πετύχουμε στην Ισπανία;
«Να έχουμε την υγεία μας, να τελειώσουμε το βασικό κομμάτι της προετοιμασίας, να βγει κι η κούραση μετά από αυτό και βλέπουμε. Τώρα βάζουμε τις βάσεις, αλλά υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα μπροστά μας. Και δεν είναι καλό να μιλάμε πολύ. Γιατί και πέρυσι μιλούσαμε πολύ και είδες πώς τα κάναμε στο Ευρωμπάσκετ. Το ζήτημα είναι να κάνουμε καλή δουλειά τώρα και ό,τι είναι να έρθει, ας έρθει μετά».
-Η Εθνική είχε μια πενταετία με συνεχόμενα καλά αποτελέσματα και μετά…
«… μετά άρχισαν οι σφαλιάρες»!
-Ακριβώς. Εσύ έχεις ζήσει και τις δύο αυτές περιόδους. Μήπως τελικά είναι καλύτερα που έχει προηγηθεί η περίοδος της σφαλιάρας; Γιατί και το 2005 από μια ανάλογη περίοδο ερχόταν η Εθνική και πήρε το χρυσό στο Βελιγράδι…
«Τι να σου πω; Μακάρι να γίνει και φέτος έτσι. Πάντως θέλει δουλειά πολλή. Και να βγάλουμε πολλή ενέργεια. Αν εξαιρέσεις εμένα κι άλλα τρία παιδιά που έχουμε πατήσει τα 30, όλοι οι υπόλοιποι είναι νεολαία. Επιβάλλεται λοιπόν να βγάλουμε ενέργεια. Σε αυτό τουλάχιστον δεν υπάρχει δικαιολογία».
-Ο προπονητής είναι καινούριος, αλλά… παλιός. Νέος στην Εθνική, αλλά εσύ ειδικά τον ξέρεις πολύ καλά…
«Όλο το επιτελείο είναι θετικό και υγιές. Γνωριζόμαστε χρόνια, ξέρω πράγματι τη φιλοσοφία που θέλει να περάσει στην ομάδα κι είμαστε σε καλό δρόμο».
-Δε σε βοηθά λίγο παραπάνω αυτό, αφού στην Εθνική δεν υπάρχει πολύς χρόνος για να αφομοιώνεις καινούρια πράγματα;
«Θέλει και ρώτημα; Ειδικά για τους συγκεκριμένους προπονητές. Ο Φώτης (σ.σ. Κατσικάρης) ήταν ο πρώτος προπονητής που γύρισε να με κοιτάξει και να ασχοληθεί μαζί μου όταν ήμουν πιτσιρικάς και είχα πρωτοπάει στην ΑΕΚ. Ο Θανάσης (σ.σ. Σκουρτόπουλος) έλιωσε μαζί μου στις ατομικές προπονήσεις, τον καιρό που αντιμετώπιζα κάποια σοβαρά προβλήματα τραυματισμών και προσπαθούσα να τα ξεπεράσω. Αλλά και με τον Γιάννη τον Μεριχωβίτη και τον Δημήτρη Πρίφτη αργότερα στην ΑΕΚ συνεργάστηκα πολύ καλά. Τρέφω λοιπόν για αυτούς απεριόριστο σεβασμό».
-Είσαι μεν παλιοσειρά στην Εθνική, αλλά στον ιστορικό ημιτελικό με τις ΗΠΑ το 2006 δεν έπαιξες, γιατί δεν ήσουν τότε στην ομάδα. Μήπως θέλεις να τους πετύχεις κάποια στιγμή τώρα στην Ισπανία;
«Ούτε που με νοιάζει, άλλωστε έχω παίξει εναντίον τους στο Πεκίνο. Σημασία έχει να κερδίζουμε όποιον κι αν έχουμε απέναντί μας. Δεν έχω τέτοια απωθημένα. Το μόνο απωθημένο που έχω είναι να παίξει καλά η ομάδα. Έχουμε ζήσει τα καλά και τώρα που ήρθε η περίοδος με τις σφαλιάρες αυτό που θέλω είναι να τελειώσει άμεσα και να επιστρέψουμε στα καλά. Για να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι…»
