Η ζωή κύκλους κάνει και στην περίπτωση του Παναθηναϊκού με την επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, η σύνδεση είναι καρμική. Με την επίσημη ανακοίνωση της ΚΑΕ για τη συμφωνία με τον πολυνίκη προπονητή, εκπληρώθηκε η προσδοκία της πλειοψηφίας των φιλάθλων της ομάδας.
Ήταν διακαής πόθος να αναλάβει τον Παναθηναϊκό ο άνθρωπος που δημιούργησε τη μεγάλη δυναστεία στη 13χρονη θητεία του. Απολογισμός; Πέντε πρωταθλήματα Ευρώπης, έντεκα πρωταθλήματα Ελλάδας, εκ των οποίων τα εννιά συνεχόμενα, καταρρίπτοντας το σερί (7) του Άρη και επτά κύπελλα Ελλάδας (έξι φορές νταμπλ). Όλα αυτά από την περίοδο 1999 που ανέλαβε μέχρι και το 2012 που αποχώρησε.
Μετά από 14 χρόνια, ο άρχοντας των 9 δακτυλιδιών στην Ευρωλίγκα, επιστρέφει στο «δεύτερο σπίτι» του, «σαν να μην πέρασε μία μέρα», όπως τονίστηκε από την ΚΑΕ και με την πεποίθηση από την πλευρά του ιδιοκτήτη Δημήτρη Γιαννακόπουλου ότι «η ιστορία συνεχίζεται…». Η επιθυμία του τελευταίου να πείσει τον Ομπράντοβιτς, φαίνεται και από το αστρονομικό ποσό που του πρόσφερε (12 εκατομμύρια ευρώ) για τρία χρόνια, καθιστώντας τον ως τον πιο ακριβοπληρωμένο προπονητή στην ιστορία.
Εδώ, σημειώνονται και οι ομοιότητες με το πρώτο πέρασμα του «Ζοτς» από τον Παναθηναϊκό. Όταν ο αείμνηστος Παύλος Γιαννακόπουλος ανέλαβε το μπάσκετ το 1987, πάσχιζε να επαναφέρει την ομάδα στην κορυφή. Ξόδευε εκατοντάδες εκατομμύρια για την απόκτηση διεθνών Ελλήνων και ξένων παικτών, καθώς και προπονητών. Το τελευταίο πρωτάθλημα του Παναθηναϊκού χρονολογούταν από το 1984 και πέρασαν 14 χρόνια για να γευτεί την πρώτη χαρά, παρότι υπήρχε η κατάκτηση του κυπέλλου πρωταθλητριών το 1996 στο Παρίσι.
Το 1998 όταν οι «πράσινοι» με προπονητή τον Λευτέρη Σούμποτιτς, στέφθηκαν πρωταθλητές με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ και επανέλαβαν την επιτυχία την επόμενη χρονιά στο ΣΕΦ επί του Ολυμπιακού στον πέμπτο τελικό, ε, τότε ήταν που ο Παύλος Γιαννακόπουλος έγινε ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, βλέποντας την μακρόχρονη προσπάθειά του να επιβραβεύεται. Κυρίως όμως ηρέμησε, αφού έφυγε από πάνω του το μεγάλο βάρος με τις ανεκπλήρωτες προσδοκίες.
Εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν, άλλαξε η σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού. Με την επιστροφή του Γιάννη Ιωαννίδη στον Ολυμπιακό, ο Π. Γιαννακόπουλος απάντησε με την πρόσληψη του 39χρονου Ζέλικο Ομπράτάντοβιτς, που είχε ήδη στο ενεργητικό του τρεις τίτλους πρωταθλητή Ευρώπης με Παρτίζαν, Μπανταλόνα, Ρεάλ, δύο κύπελλα Σαπόρτα με Ρεάλ, Μπενετόν, δύο «χρυσά» σε Ευρωμπάσκετ (’97, ΄99), ένα «χρυσό» στο Μουντομπάσκετ του ’98 στο ΟΑΚΑ κι ένα ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του ’96 στην Ατλάντα. Ο «πατριάρχης» του Παναθηναϊκού άλλωστε, διακρινόταν πάντα από το ζήλο να κυνηγάει τα μεγάλα ονόματα και κυρίως αυτούς που ξεχώριζαν με τις Εθνικές ομάδες. Και σε μεγάλο ποσοστό τους αποκτούσε (για παράδειγμα από τους βασικούς της «χρυσής» ομάδας του ’87, μόνο ο Φασούλας του ξέφυγε).
Αντικαθιστώντας και τον Ράτζα εκείνο το καλοκαίρι με τον Ρέμπρατσα, συν την απόκτηση των Κατας, Ρότζερς, παρέδωσε τα κλειδιά στον Ομπράντοβιτς και το νερό μπήκε στο αυλάκι. Ο Παναθηναϊκός άρχισε να σαρώνει τους τίτλους σε Ελλάδα και Ευρώπη, ενώ η μεγάλη συμβολή του Παύλου Γιαννακόπουλου, γενικότερα στο ελληνικό μπάσκετ, ήταν την περίοδο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, όταν συνέχισε να επενδύει στην ομάδα, παρότι αγωνιζόταν αυτή στο γήπεδο του Σπόρτιγκ και το ενδιαφέρον των άλλων αντιπάλων τότε είχε περιοριστεί.
Με την επιστροφή τώρα, πάλι μήνα Ιούνιο, όπως το 1999, του Ζέλικο Ομπράντοβιτς και με την άσχημη κατάσταση όπως διαμορφώθηκε την τελευταία διετία, η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται με την παρακίνηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου να ακολουθήσει την πεπατημένη του πατέρα του. Να χρήσει δηλαδή απόλυτο αφεντικό τον πιο πετυχημένο και έμπειρο προπονητή της Ευρώπης. Μία μεγάλη προσωπικότητα που εμπνέει σεβασμό και εμπιστοσύνη, που γνωρίζει τα πάντα γύρω από τον Παναθηναϊκό και λατρεύεται από τον κόσμο του.
Ο «Ζοτς» που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, στέκεται και στην παραμικρή λεπτομέρεια, αν μη τι άλλο, εγγυάται την ομαλή λειτουργία της ομάδας, προσδίδοντας νοοτροπία νικητή, με καθαρούς προσανατολισμούς, με σταθερούς ρόλους και με συνετή αγωνιστική ταυτότητα. Η παρουσία του αποκλείει το άναρχο μπάσκετ, κάτι που παρατηρήθηκε αυτή τη σεζόν και στοίχισε στην εικόνα του Παναθηναϊκό, έχοντας για κύριο υπεύθυνο τον Αταμάν. Το μπάσκετ που υπηρετήθηκε από τον Τούρκο προπονητή, «ως το σύστημά μου» θα είναι τελείως διαφορετικό. Θα έχει αρχές, κυρίως στο αμυντικό κομμάτι και ο Ομπράντοβιτς μπορεί να βοηθήσει και να δώσει τις σωστές κατευθύνσεις σε οποιονδήποτε παίκτη, Θυμηθείτε πως προσάρμοσε στην ομάδα την τριετία 2008-11 τον Ντρου Νίκολα, που είχε έρθει στον Παναθηναϊκό ως πρώτος σκόρερ της Ευρωλίγκα και του Ιταλικού πρωταθλήματος και πανηγύρισε την κατάκτηση δύο ευρωπαϊκών τίτλων. Τον έπεισε και έγινε ο πιο αφοσιωμένος αμυντικός γκαρντ.
Εν κατακλείδι, ο κόσμος του Παναθηναϊκού πρέπει να δείξει υπομονή και να μην προεξοφλεί τίτλους προτού αρχίσει η νέα σεζόν, λόγω της παρουσίας του Ομπράντοβιτς. Όπως δηλαδή συνέβη φέτος, που από την ημέρα που ανατέθηκε το φάιναλ φορ στην Αθήνα, υπήρχε διάχυτη η πεποίθηση ότι ο Παναθηναϊκός θα ράψει σίγουρα το όγδοο αστέρι στη φανέλα του. Έχει αποδειχθεί στην Ευρωλίγκα, ότι τα μπάτζετ δεν παίζουν μπάσκετ και δεν εγγυόνται τίτλους, Προέχουν πολλά άλλα πράγματα για να φτάσει μία ομάδα στον μεγάλο στόχο.
ΤΑΚΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
