Μέχρι χθες τον Πασκάλ Ντοναντιέ δεν τον ήξερε ούτε η... μάνα του. Σήμερα τον ξέρει όλη η Ευρώπη. Διότι οδήγησε την άσημη Ναντέρ στην κορυφή του γαλλικού πρωταθλήματος, όπως κάποτε είχε κάνει ο μεγάλος Γκι Ρου με την ποδοσφαιρική ομάδα της Οσέρ.
Αυτό που πέτυχε η Ναντέρ είναι ένα αθλητικό θαύμα. Αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Γαλλίας και του χρόνου θα αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα, παρά το ότι φέτος ήταν μόλις η δεύτερη χρονιά της στην ProA και είχε το δεύτερο μικρότερο μπάτζετ από τις 16 ομάδες της κατηγορίας! Το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι μπήκε στα πλέι οφ ως όγδοη, επειδή έχασε η Σολέ το τελευταίο παιχνίδι της και ευνοήθηκε από τις ισοβαθμίες, και στη συνέχεια νίκησε την πρώτη της κανονικής περιόδου Γκραβελίν, την περσινή πρωταθλήτρια Σαλόν και την δεύτερη της κανονικής περιόδου Στρασμπούρ. Και από τους 8 αγώνες που έδωσε για τα πλέι οφ έχασε μόνο τον έναν. Τον πρώτο τελικό στο Στρασβούργο!
Πίσω από αυτό το θαύμα βρίσκεται ένας ευτραφής κύριος, που περισσότερο με... ιδιοκτήτη γαλλικής ταβέρνας μοιάζει, παρά με άνθρωπο του μπάσκετ. Ο Πασκάλ Ντοναντιέ πήγε στη Ναντέρ από τότε που αυτή έπαιζε στην τελευταία κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος και μετά από 26 χρόνια την έφερε βήμα βήμα ως την κορυφή της Γαλλίας! Το κατόρθωμά του δεν έχει προηγούμενο στο χώρο του ευρωπαϊκού αθλητισμού, πλην ενός. Του θρυλικού Γκι Ρου, που έκανε ανάλογα θαύματα στην ποδοσφαιρική ομάδα της Οσέρ. Η σύγκριση των δύο είναι αναπόφευκτη.
- Ο Γκι Ρου υπήρξε ποδοσφαιριστής της Οσέρ εννέα χρόνια πριν από το καλοκαίρι του 1961, όταν η διοίκηση της ομάδας, που τότε 
αγωνιζόταν στην τρίτη κατηγορία της Γαλλίας, του ανέθεσε το ρόλο του πρώτου προπονητή. Σε ηλικία 23 ετών και αρχικά ως παίκτη-προπονητή.
Ο Πασκάλ Ντοναντιέ έπαιζε μπάσκετ στη Ναντέρ από την ηλικία των επτά ετών, όταν ο πατέρας του Ζαν, που ήταν και παραμένει ακόμα πρόεδρος της ομάδας, τον μύησε στο άθλημα. Με ύψος 1,70μ. αγωνιζόταν ως πλέι μέικερ, αλλά γρήγορα κατάλαβε ότι ως παίκτης δεν είχε κανένα μέλλον. Έτσι, το 1987, σε ηλικία 24 ετών, ανέλαβε προπονητής κι αυτός αρχικά παίζοντας ταυτόχρονα. Η Ναντέρ τότε αγωνιζόταν στην τελευταία κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος, 13 ολόκληρες κατηγορίες πίσω από την ProA!
- Ο Γκι Ρου χρειάστηκε 19 χρόνια για να ανεβάσει την Οσέρ στην πρώτη κατηγορία. Τα κατάφερε το 1980 κι αφού το 1979, όταν η ομάδα αγωνιζόταν ακόμα στη Β' κατηγορία, είχε παίξει στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας.
Ο Πασκάλ Ντοναντιέ χρειάστηκε 24 χρόνια για να ανεβάσει τη Ναντέρ στην πρώτη κατηγορία, αλλά αυτός ξεκίνησε από πολύ πιο χαμηλά. Τα κατάφερε το καλοκαίρι του 2011 κι αφού το 2007, όταν η ομάδα αγωνιζόταν στη Β' κατηγορία, είχε παίξει στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας.
- Ο Γκι Ρου υπήρξε πρώτος προπονητής της Οσέρ επί 44 ολόκληρα χρόνια και την οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Γαλλίας το 1996 και τεσσάρων κυπέλλων ('94, '96, '03, '05), καθώς επίσης και στη συμμετοχή στον ημιτελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1993.
Ο Πασκάλ Ντοναντιέ κάθεται ήδη 26 χρόνια στον πάγκο της Ναντέρ, φέτος την οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Γαλλίας, αλλά και στη συμμετοχή της στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας, ενώ από τη νέα σεζόν θα αρχίσει και το ταξίδι του στην Ευρώπη με τη συμμετοχή του στην Ευρωλίγκα. Το μέλλον του ανήκει, άλλωστε είναι μόλις 49 ετών και η Ναντέρ δεν άλλαξε προπονητή τόσα χρόνια, θα αλλάξει τώρα;
- Ο Γκι Ρου έγινε διάσημος για τις ακαδημίες που δημιούργησε στην Οσέρ και οι οποίες έχουν αναδείξει ορισμένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Ερίκ Καντονά, Λοράν Μπλαν, Τζιμπρίλ Σισέ είναι μόνο λίγα από αυτά.
Ο Πασκάλ Ντοναντιέ δίνει επίσης μεγάλη έμφαση στην παραγωγική διαδικασία κι έχει κι αυτός να επιδείξει σημαντική δουλειά σε αυτό το κομμάτι. Το νέο μεγάλο ταλέντο του γαλλικού μπάσκετ, Εβάν Φουρνιέ, που έπαιξε φέτος στο ΝΒΑ με τους Ντένβερ Νάγκετς, έχει βγει από τα δικά του χέρια, το ίδιο ο φόργουορντ της Μπιλμπάο, Άντριαν Μέρμαν, αλλά κι αυτός ο 22χρονος γκαρντ Νζουλί, που ήταν η αποκάλυψη των τελικών για τη Ναντέρ.
Η μόνη ίσως διαφορά του από τον Ρου ήταν πιθανώς ότι ο Πασκάλ Ντοναντιέ δούλευε μέχρι το 1996 ως τραπεζικός υπάλληλος! Κάπως έπρεπε να βγάζει το ψωμί του κι αυτός, αφού η Ναντέρ ήταν ακόμα ερασιτεχνική ομάδα. Μόλις όμως την ανέβασε στη Β' κατηγορία, το 2004, έγινε επαγγελματίας. Είχε αρχίσει να δείχνει πού πήγαινε το πράγμα...
