Μπορούσε. Αυτό ήταν το μόνο σίγουρο. Όμως από τη στιγμή που άφησε ένα ημίχρονο να πάει... χαμένο, στη συνέχεια έτρεχε και δεν έφτανε για την μεγάλη ανατροπή.
Ο Παναθηναϊκός γνώρισε στο Μιλάνο την 4η ήττα του στο ΤΟΡ-16 από την Αρμάνι (77-75), σε ένα ματς από το οποίο θα μπορούσε να βγει νικητής μετά την προσπάθεια που έκανε στο δεύτερο μισό του αγώνα. Μάλιστα μπόρεσε να ανατρέψει διαφορά 18 πόντων και έφτασε στο σημείο να διεκδικεί τη νίκη στο τελευταίο σουτ!
Άσχετα αν ο εξαιρετικός -κατά τ' άλλα- Ζακ Ράιτ (17π., 7/10σ., 3/3β., 5ρ., 3ασ., 2κλ., 1λ.) δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει την επίθεση στα τρία δευτερόλεπτα που απέμεναν για το τέλος. Το θετικό για τον Παναθηναϊκό είναι ότι διατήρησε τη διαφορά από το ματς του α' γύρου η οποία μπορεί και να αποδειχθεί «χρυσάφι» σε περίπτωση ισοβαθμίας. Βέβαια μένει η «πίκρα» του «μπορούσαμε» αφού οι «πράσινοι» μπόρεσαν να φέρουν το ματς στα μέτρα τους και να διεκδικήσουν τη νίκη μέχρι το τέλος.
Το πρώτο μισό του αγώνα στο Μιλάνο θύμιζε σε μεγάλο βαθμό το παιχνίδι του Ολυμπιακού στο ίδιο γήπεδο πριν από μερικές εβδομάδες, όπως και η αναμέτρηση των «πρασίνων» στη... Μάλαγα. Όπερ και σημαίνει, οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας να βλέπουν το ελληνικό καλάθι σαν βαρέλι και να ευστοχούν στα τρίποντα καλύτερα και απ' ότι να πετούσαν πέτρα στον ωκεανό. Δεν εξηγούνται αλλιώς τα 8/11 τρίποντα που είχαν οι παίκτες της Αρμάνι στο πρώτο ημίχρονο, εκ των οποίων τα 4/4 στην δεύτερη περίοδο! Την ίδια ώρα η οργάνωση στην επίθεση του Παναθηναϊκού ήταν... μηδενική, χωρίς την παραμικρή δημιουργία από τον Δημήτρη Διαμαντίδη, ο οποίος έκλεισε το α' μέρος με 0/2 σουτ, τέσσερα λάθη και... καμία ασίστ!
Από τη στιγμή που ο αρχηγός του Παναθηναϊκού ήταν... απενεργοποιημένος (αν και έγινε ο 14ος παίκτης στην ιστορία της Ευρωλίγκας που έφτασε και ξεπέρασε τους 2.000 πόντους), ήταν εκ των πραγμάτων δύσκολο να βρει ρυθμό η ελληνική ομάδα και να δημιουργήσει καταστάσεις στη ρακέτα της Αρμάνι. Παράλληλα εκτός κλίματος αγώνα ήταν και ο Ρόκο Ούκιτς, ο οποίος έμεινε στο «μηδέν» με 0/4 σουτ και δεν θύμισε ούτε στο ελάχιστο τον παίκτη που έκανε τη διαφορά στο ντέρμπι των «αιωνίων» την περασμένη εβδομάδα. Ουσιαστικά ο Παναθηναϊκός προσπαθούσε να βρει πόντους μέσα από ατομικές προσπάθειες, ενώ βρήκε ισορροπία μετά την είσοδο του Ράιτ, ο οποίος έδωσε αρκετές «ανάσες» στην «πράσινη» επίθεση.
Βέβαια με προσωπικές ενέργειες έπαιζε και η Αρμάνι, αλλά με τη μόνη διαφορά ότι αυτός ακριβώς είναι το παιχνίδι για την ομάδα του Μιλάνου! Τόσο ο Λάνγκφορντ, όσο και οι Χάκετ, Τζέρελς έχουν «δικές τους» φάσεις και με αυτόν τον τρόπο απειλούν -κυρίως- τα αντίπαλα καλάθια. Όπως ακριβώς συνέβη στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Οι Αμερικανοί της Αρμάνι, έχοντας την... απρόσμενη βοήθεια του Τσερέλα μπόρεσαν να «χτίσουν» τη διαφορά στο σκορ. Το κομβικό σημείο του αγώνα ήταν το επιμέρους 15-4 των Ιταλών τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός είχε πάρει προβάδισμα με 9-11. Το σκορ έγινε 25-14 για την Αρμάνι και έκτοτε η διαφορά παρέμεινε «κολλημένη» πάνω από τους 10 πόντους μέχρι και τα τέλη της τρίτης περιόδου.
Στην επανάληψη το Μιλάνο σταμάτησε να είναι τόσο εύστοχο έξω από τα 6.75μ., αλλά υπήρχε ο δυναμικός Σάμουελς για να πάρει τη σκυτάλη από τους περιφερειακούς και να βάλει τους ψηλούς του Παναθηναϊκού μέσα στα καλάθια. Κάπως έτσι η Αρμάνι διατηρούσε διαφορά 16 πόντων (52-35 στο 26'), ωστόσο υπολόγιζε χωρίς το δίδυμο Γκιστ, Ράιτ οι οποίοι ήταν εκείνοι που πήραν την ελληνική ομάδα από το χέρι και την έφεραν σε απόσταση αναπνοής πέντε λεπτά πριν από το τέλος του αγώνα (64-59). Όμως κάποια λάθη σε κρίσιμα σημεία σε συνδυασμό με δύο χαμένα επιθετικά ριμπάουντ και ένα τρίποντο «μαχαιριά» του Τσερέλα γράφτηκε η ιστορία του ματς.
Τα δεκάλεπτα: 19-13, 41-26, 59-49, 77-75
ΑΡΜΑΝΙ ΜΙΛΑΝΟ (Μπάνκι): Τζεντίλε 8(1), Τσερέλα 8(2), Μέλι 3(1), Χάκετ 5, Κανγκούρ, Λάνγκφορντ 18(3), Σάμουελς 16, Λαβάλ 2, Μος 7(2), Τζέρελς 10(2).
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Πεδουλάκης): Μπράμος 7(1), Φώτσης 10(2), Ούκιτς 2, Λάσμε 5, Μαυροκεφαλίδης,Διαμαντίδης 6, Γκιστ 21(2), Παππάς 2, Ματσιούλις 5, Ράιτ 17.
