Το... παραχωρητήριο της ΚΑΕ Ικαρος είχε βγει στη δημοσιότητα πριν από λίγες μέρες. Η ερμηνεία του "δωρεάν" δεν έχει δημοσιοποιηθεί, αλλά διαφέρει λίγο από την ακριβή έννοια του όροι. Ενα τίμημα της τάξης των 100 χιλιάδων ευρώ θα είναι απαραίτητο για πιθανούς ενδιαφερόμενους. Το "ζουμί" της ιστορίας, όμως, είναι στο ότι ήδη υπήρξαν ενδιαφερόμενοι και κυρίως το ποιοί είναι αυτοί.

Πολύ κακές συνήθειες απέκτησε ο διαιτητής Σπύρος Γκόντας.

Συνηθίζεται στις τηλεοπτικές μεταδόσεις αγώνων οι κάμερες να εστιάζουν σε όμορφες κοπέλες ή, σε παιδάκια. Στο κλειστό της Καλαμίτσας πάλι, υπάρχει άλλο… focus.

Τον ύπνο τους πρέπει να έχουν χάσει από στενοχώρια οι... αγνοί φίλαθλοι των "αιωνίων" από την ώρα που έμαθαν την... τεράστια ζημιά που προκάλεσαν στις ομάδες τους με όσα έκαναν στον τελικό κυπέλλου.

"Εμφύλιο" στια τάξεις των παικτών προκάλεσε η ανακοίνωση (ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΗ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ:  http://www.psak.gr/index.php?id=16,790,0,0,1,0 ) που εξέδωσε ο ΠΣΑΚ την Τρίτη (12/2) για να καταδικάσει τα γεγονότα του Ελληνικού. Οι παίκτες του Ολυμπιακού ήδη αντέδρασαν έντονα και έπεται συνέχεια.

Αγνώριστο έγινε το ιστορικό γήπεδο «Μπομπλανκ», έδρα της Λιμόζ, των δικών μας Παναγιώτη Γιαννάκη, Νίκου Λινάρδου και Άγγελου Τσάμη. Μέσα σε έξι μέρες  μετατράπηκε σε γήπεδο του τένις, προκειμένου να διεξαχθεί (σήμερα και αύριο 10/1) το διεθνές τουρνουά “Davis cup” (Γαλλία εναντίον Γερμανίας στις γυναίκες).
Το παρκέ ξηλώθηκε και τη θέση του πήρε το όμορφο χωμάτινο τερέν που βλέπετε και στις φωτογραφίες.

Για την παραχώρηση του «Μπομπλανκ», η ομάδα της Λιμόζ ήταν αναγκασμένη να προπονείται σε άλλο γήπεδο της πόλης, ενώ αναβλήθηκε και ο αγώνας πρωταθλήματος με την πρωταθλήτρια Σαλόν.
Για τους «Λιμουζό» όμως, η αναστάτωση αυτή περνάει σε δεύτερη μοίρα, αφού τα οφέλη γενικότερα, θα είναι περισσότερα για την πόλη της πορσελάνης που λατρεύει το μπάσκετ.

Και στο σχετικό ερώτημα που τέθηκε στον πρόεδρο της ομάδας, Φρεντερίκ Φορτέ (πρώην διεθνής μπασκετμπολίστας, ο οποίος αγωνίστηκε μία χρονιά στην Α1 με το Ηράκλειο), για την παραχώρηση του γηπέδου, η απάντηση δείχνει ότι η πόλη, που αγκαλιάζει την προσπάθεια των τριών Ελλήνων, σφύζει από αθλητικό ιδεώδες.
«Οι αγώνες αυτοί -δήλωσε- μπορούν να δημιουργούν μικρό πρόβλημα στην ομάδα λόγω αλλαγής χώρου προπόνησης και αναβολή ενός αγώνα, αλλά δίνει στην πόλη μας και άλλη αίγλη. Τα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά κανάλια τηλεόρασης καλύπτουν το τουρνουά, άνθρωποι του αθλητισμού θα παρακολουθήσουν αυτούς τους αγώνες από κοντά και εκατομμύρια φίλαθλοι θα δουν και θα ακούσουν για τη Λιμόζ. Συνεπώς, δεν θα μπορούσε και ο δήμαρχος της πόλης να αρνηθεί αυτή την τιμή, τη στιγμή που τυγχάνει να είναι και μεγάλος υποστηρικτής και χρηματοδότης της ομάδας μπάσκετ».

Η... διοικούσα επιτροπή του Ικαρου έχει πάρει τις αποφάσεις της για την αλλαγή του Δημήτρη Πρίφτη, έχει καταλήξει στον Γιώργο Καλαφατάκη για διάδοχό του (το σίριαλ το παρακολουθείτε έγκυρα από την αρχή στο basketnews και με την κλήση του κόουτς σε απολογία), αλλά για να υλοποιηθούν αυτά πρέπει να συμφωνήσει και... ο Πρίφτης. Η τουλάχιστον, να πληρωθεί!

Νέο... μονόπρακτο εμπνεύστηκαν διοικούντες ομάδας που φαίνεται ότι "βαριούνται" να πηγαίνουν καλά, πολύ καλύτερα από πέρυσι και ψάχνουν... καινοτομίες για να περνάει ο καιρός τους.

Η παρουσία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στον πάγκο του Παναθηναϊκού δεν πέρασε απαρατήρητη από τους πρόεδρους των «ερυθρολεύκων».

Το ‘πε και το ‘κανε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού συνόδεψε τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ για το μεγάλο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και έκατσε δίπλα από τον πάγκο της ομάδας.

   Αν τελικά ο ΚΑΟΔ αντικαταστήσει τον Γιώργο Καλαφατάκη με τον Νέναντ Μάρκοβιτς, θα χαλάσει και το σερί των Ελλήνων προπονητών που έχει φέτος η Α1. Θα είναι ο μοναδικός ξένος. Αλλά τι λέμε τώρα. Πιπέρι…

  «Δεν υπάρχουν Έλληνες προπονητές. Όλοι είναι Ευρωπαίοι…», όπως επαναλαμβάνει συνέχεια ο πρόεδρος της Ελληνικής (συγνώμη, Ευρωπαϊκής πλέον) Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης, που γνωρίζει καλά την τέχνη της προπαγάνδας.

Είναι το νέο «κλισέ», που λανσάρεται τελευταία (λόγω Τρινκέρι), μαζί με τον «θρόνο» που περιμένει τον Νίκο Γκάλη. Άλλο και τούτο…

Υπάρχει, άραγε, κανένας άδειος θρόνος για να καλυφθεί από τον Γκάλη;