Κόκκινη αυτοτιμωρία
«Η αδιάκοπη μεταγραφολογία, τα αργά αντανακλαστικά στον εντοπισμό μεταγραφικών στόχων και στην επίτευξη τους και η αλλαγή στόχων-κατά επιλογήν- έχει προκαλέσει την μεγαλύτερη ζημιά στον Ολυμπιακό» γράφει ο Γιώργος Βαλαβάνης στο BasketNews μετά την ήττα των «ερυθρόλευκων» στην Βαρκελώνη.
Με τρείς νίκες σε οκτώ παιχνίδια και ενώ απομένουν έξι ακόμα για την ολοκλήρωση του Τοπ-16, ο Ολυμπιακός βλέπει κατάματα το φάσμα του πρόωρου αποκλεισμού για πρώτη φορά στην τελευταία δεκαετία της Ευρωλίγκα και θα χρεαστεί υπέρβαση για να τον αποφύγουν.
Πως και γιατί, όμως, ο Ολυμπιακός που έκανε «περίπατο» στην πρώτη φάση, ύστερα από την ήττα του στην Βιτόρια, ενώ άρχισε και με 2-0 το Τοπ-16, βρέθηκε να κινδυνεύει με αποκλεισμό; Ο μεγάλος βαθμός ανταγωνιστικότητας του ομίλου του στο Τοπ-16 είναι μια δικαιολογία, αλλά θα έπρεπε να λειτουργήσει αντίστροφα. Δηλαδή, να διατηρήσει σε εγρήγορση τους «ερυθρόλευκους» για να μην γνώριζε τις ήττες από την Μπάμπεργκ και την Ζαλγκίρις, γιατί όπως είχε πει ο Γιώργος Πρίντεζης, όταν έγιναν γνωστοί οι αντίπαλοι της ομάδας του «οι άλλοι ας φοβούνται τον Ολυμπιακό».
Η αδιάκοπη μεταγραφολογία, τα αργά αντανακλαστικά στον εντοπισμό μεταγραφικών στόχων και στην επίτευξη τους και η αλλαγή στόχων-κατά επιλογήν- έχει προκαλέσει την μεγαλύτερη ζημιά στον Ολυμπιακό.
Χωρίς ούτε μια αλλαγή παίκτη-προσθήκη ή αφαίρεση- ο Γιάννης Σφαιρόπουλος οδήγησε πέρυσι την ομάδα που είχε σχεδιάσει ο Γιώργος Μπαρτζώκας, στον τελικό του φάιναλ φορ και στην κατάκτηση του ελληνικού τίτλου με sweep. Εφέτος, η κουβέντα για την απώλεια του Σλούκα κράτησε πολύ περισσότερο απ’όσο πραγματικά έπρεπε, στην περιέουσα ατμόσφαιρα γύρω από την ομάδα και από τα ΜΜΕ και από σημαντική μερίδα φιλάθλων.
Αλίμονο, αν ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να αντικατατήσει τον Σλούκα. Δεν απέκτησε, όμως, «καθαρό» πλει μέικερ για την δημιουργία του παιχνιδιού (μαζί με τον Μάντζαρη), αλλά έναν «κόμπο» γκάρντ που παίζει περισσότερο στο «2». Το μεγαλύτερο «μπέρδεμα», όμως, δημιουργήθηκε από τον σοβαρό τραυματισμό του άτυχου Πάτρικ Γιάνγκ που ήταν και είναι καλύτερος παίκτης από τον Ντάνστον, ο οποίος επίσης έφυγε πέρυσι και στην θέση «5» είχε γίνει η καλύτερη δυνατή αντικατάσταση.
Ο Μιλουντίνοφ που είναι συμπληρωμτικός σέντερ, όπως και ο Κούζμιτς στον Παναθηναϊκό, δεν μπορούσε να σηκώσει το βάρος, ο Χάντερ είναι σέντερ τύπου Μπατίστ, λόγω ύψους και κατά συνθήκη παίζει στην συγκεκριμένη θέση, ο Πρίντεζης κόντεψε να «σκάσει» από την υπερβολική χρησιμοποίηση του, αν και ανταποκρίθηκε, και ο Αγραβάνης παρουσιάζεται χειρότερος από πέρυσι, ενώ λογικά θα έπρεπε να είχε συνεχή βελτίωση στον τρίτο χρόνο παρουσίας του στην ομάδα. Το πρόβλημα «φώναζε».
Ο Ολυμπιακός έκανε μια «κούφια» μεταγραφή με τον Σόν Τζέιμς που έμεινε , μόλις έναν μήνα στην ομάδα, ενώ έκανε μια ακόμα προσθήκη στην περιφέρεια με τον Οντομ που ανταποκρίνεται καλύτερα ως πλει μέικερ, αλλά και πάλι στην δημιουργία του παιχνιδιού, οι «ερυθρόλευκοι» έκαναν «μπαλώματα». Το πρόβλημα στους ψηλούς συνέχιζε να «φωνάζει» και ειδικά μετά την αποχώρηση του Τζέιμς, αντί να ασχοληθούν με την επίλυση του, επέλεξαν –η διοίκηση, το προπονητικό επιτελείο ή με ομόφωνη απόφαση;- να ολοκληρώσουν την επιστροφή του Κώστα Παπανικολάου.
Σημαντική κίνηση με προοπτική, προσθήκη διεθνή παίκτη, αναβίωση του παλιότερου «έρωτα» παίκτη και ομάδας, αλλά το πρόβλημα στους ψηλούς δεν σταμάτησε να «φωνάζει». Δυο ή τρείς φορές στο τελευταίο 3μηνο, ο Σφαιρόπουλος ζήτησε από τους δημοσιογράφους, με την ευγένεια που τον διακρίνει, να μην γράφουν για μεταγραφές επειδή επηρεάζουν την ομάδα και φθείρεται η εμπιστοσύνη στους υπάρχοντες. Το πρόβλημα στους ψηλούς, όμως, δεν λυνόταν με «αλληθωρισμό», ακόμα κι αν δεν γραφόταν...αράδα για ονόματα υποψηφίων.
Και όταν προέκυψε η περίπτωση του Ντόρσεϊ που ήταν γνωστό ότι θα έφευγε από την Γαλατά αν δινόντουσαν χρήματα και στην τουρκική ομάδα, ενώ ήταν η ιδανικότερη επιλογή, ειδικά για την χρονική φάση που προέκυψε, ο Ολυμπιακός τι έκανε; «Έφτασε» στην Αυστραλία για τον Ουόρικ και όταν ο Αμερικάνος έφτανε στην Αθήνα, ο Ντόρσεϊ «τιμωρούσε» τον Ολυμπιακό στην Βαρκελώνη, δείχνοντας ότι άξιζε τα χρήματα της μεταγραφής του, ακόμα κι αν χρειαζόταν οικονομική υπέρβαση από τους «ερυθρόλευκους». Εκτός κι αν υπήρχε άλλος , «άγνωστος» λόγος για την μη ολοκλήρωση της επιστροφής του Ντόρσει.
