Υπάρχει περίπτωση Δημήτρης Μελισσανίδης και Ιβάν Σαββίδης να ασχοληθούν με το μπάσκετ; Κι αν ασχοληθούν, τι αντίκτυπο θα έχει στο πρωτάθλημα; Το Basketnews επιχειρεί να δώσει απαντήσεις...
Διαβάστε αυτό το εξαιρετικό, λιτό και περιεκτικό κείμενο του Βασίλη Βλαχόπουλου. Βάλτε στη θέση του ονόματος του Ιβάν Σαββίδη αυτό του Δημήτρη Μελισσανίδη. Μπορείτε πλέον να καταλάβετε το κλίμα που επικρατεί στον άλλο δικέφαλο, αυτόν του Νότου. Την ΑΕΚ!
Οι ομοιότητες είναι εντυπωσιακές. Δύο ιστορικοί και λαοπρόβλητοι σύλλογοι, δύο πανίσχυροι επιχειρηματίες, Πόντιοι αμφότεροι (και σε αυτό μοιάζουν!), οι οποίοι επενδύουν στις ποδοσφαιρικές ομάδες, αλλά με την αποδεδειγμένα μεγάλη οικονομική επιφάνειά τους έχουν δημιουργήσει τη βεβαιότητα ότι μπορούν να κρατήσουν περισσότερα καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη. Κι έχουν πείσει όσους τρέχουν τις ομάδες μπάσκετ ότι η εμπλοκή τους με αυτές θα λύσει όλα τους τα προβλήματα. Με δύο διαφορές:
Α) Ο Μελισσανίδης, σε αντίθεση με τον Σαββίδη, δεν έχει σκεφτεί ούτε συζητήσει ποτέ ως τώρα ενδεχόμενο εμπλοκής του στην μπασκετική ΑΕΚ.
Β) Η ΑΕΚ, σε αντίθεση με τον ΠΑΟΚ, δεν αγωνίζεται στην Α1, αλλά οδεύει ολοταχώς προς αυτήν, δεν είναι ακόμα ανώνυμη εταιρεία, αλλά θα γίνει όταν επιστρέψει στην Α1, κι όταν αυτό συμβεί, θα είναι καθαρή από χρέη, αφού η παλιά ΚΑΕ θα έχει εκκθαριστεί και λυθεί.
Στον ΠΑΟΚ το θέμα έχει προχωρήσει αρκετά με την έννοια ότι έχει προκηρυχθεί η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ύψους ενός εκατομμυρίου Ευρώ και, όπως λέει ο Βλαχόπουλος, ο Σαββίδης το σκέφτεται.
Αντίθετα στην ΑΕΚ η εμπλοκή Μελισσανίδη παραμένει ακόμα ευσεβής πόθος των Κοτσάτου-Αλεξίου, που από το καλοκαίρι του 2012 έχουν αναλάβει τις τύχες του τμήματος μπάσκετ της Ένωσης. Ο πρώτος είναι ιδιοκτήτης μιας υγειούς και δραστήριας ναυτιλιακής εταιρείας με άμεσο συνεργάτη τον δεύτερο, όμως αμφότεροι γνωρίζουν καλά πως η εκτόξευση της ΑΕΚ στην κορυφή και η επιστροφή της στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ, που οραματίζονται, εξαρτάται από την απόλυτη οικονομική θωράκισή της. Και με δεδομένο το βαρύ όνομα και την ιστορία του συλλόγου, αυτή μπορεί να την εγγυηθεί μόνο ένας επιχειρηματίας του βεληνεκούς του Δημήτρη Μελισσανίδη.
Δεν είναι μάλιστα λίγοι όσοι υποστηρίζουν ότι ο βασικός λόγος για τον οποίον Κοτσάτος και Αλεξίου αποφάσισαν να αναμιχθούν το περασμένο καλοκαίρι με τα διοικητικά της Ερασιτεχνικής, τιθέμενοι επικεφαλής του ενιαίου ψηφοδελτίου το οποίο στήριζε ο Μελισσανίδης (και εκλεγόμενοι εν τέλει στις θέσεις του προέδρου και γενικού γραμματέα αντίστοιχα), ήταν για να διευρύνουν τον δίαυλο επικοινωνίας τους με τον "τίγρη", με απώτερο σκοπό να τον πείσουν να βοηθήσει εμπράκτως και την μπασκετική ΑΕΚ. Για την ώρα πάντως κάτι τέτοιο παραμένει πρόθεση και δεν έχει μετουσιωθεί σε κρούση...
Κι αν μπουν στο μπάσκετ;
Ανεξάρτητα από τους πόθους και τις προσδοκίες των μπασκετικών παραγόντων των δύο ομάδων, τα πάντα εξαρτώνται από τις προθέσεις των δύο επιχειρηματιών. Με άλλα λόγια, αν θέλουν ο Σαββίδης και ο Μελισσανίδης να ασχοληθούν με το μπάσκετ, θα ασχοληθούν, αν δεν θέλουν, δεν πρόκειται να το επιχειρήσουν, ακόμα κι αν τους κάνουν... χρυσούς. Οι φίλοι του μπάσκετ στην Ελλάδα, όμως, και όχι μόνο αυτοί του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ, θα πρέπει να εύχονται την εμπλοκή τους. Διότι σε αυτή την περίπτωση:
Α) ΠΑΟΚ και ΑΕΚ θα εξυγιανθούν (αυτό ισχύει κυρίως για τον πρώτο) και θα ισχυροποιηθούν, ιδιαίτερα δε από τη στιγμή που τα δεδομένα στην αγορά του μπάσκετ επιτρέπουν τη δημιουργία δυνατών και ανταγωνιστικών ομάδων με πολύ λιγότερα χρήματα από όσα απαιτούνται στο ποδόσφαιρο. Βεβαίως και τα έσοδα είναι μικρότερα σε σχέση με το ποδόσφαιρο, όμως η πλατιά βάση οπαδών που διαθέτουν και οι δύο ομάδες επιτρέπει μεγαλύτερες προσδοκίες σε αυτό το κομμάτι.
Β) Η μονότονη παντοκρατορία Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού θα αμφισβητηθεί. ΠΑΟΚ και ΑΕΚ θα σχηματίσουν σταδιακά τρίτο και τέταρτο... πόλο στο πρωτάθλημα, το οποίο από κάποια στιγμή και μετά δεν θα είναι αυτονόητο ότι θα καταλήγει σε πράσινα ή κόκκινα χέρια μόνο. Επομένως η ανταγωνιστικότητά του θα αυξηθεί.
Γ) Η σωστή διαχείριση της αύξησης της ανταγωνιστικότητας του πρωταθλήματος θα μπορέσει να παρασύρει προς το πάνω και το επίπεδο των υπολοίπων ομάδων. Κλειδί θα είναι η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Ένα πρωτάθλημα με τέσσερις εν δυνάμει διεκδικητές του τίτλου είναι πολύ πιο ελκυστικό για τα κανάλια, που ως εκ τούτου μπορούν να προσφέρουν πιο προσδοφόρο τηλεοπτικό συμβόλαιο. Κι αυτό με τη σειρά του, αν διανεμηθεί σωστά σε όλες τις ομάδες, μπορεί να τις κάνει όλες πιο ανταγωνιστικές, προσελκύοντας ενδεχομένως κι άλλους επιχειρηματίες, που ενδεχομένως θα ήθελαν να κάνουν μια επενδυση στο μπάσκετ.
Απλώς θυμίζουμε ότι στη χρυσή για το ελληνικό επαγγελματικό μπάσκετ δεκαετία 1992-2002, τότε δηλαδή που ο ΕΣΑΚΕ υπέγραψε τα πλέον χρυσοφόρα τηλεοπτικά συμβόλαια, τέσσερις διαφορετικές ομάδες είχαν αναδειχθεί πρωταθλήτριες: ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ!
Δ) Ο συνδυασμός των Α, Β και Γ είναι ο μόνος που, κατά πως φαίνεται, μπορεί να σώσει το πρωτάθλημα της Α1. Αν υποστηρίξει κάποιος πως Σαββίδης και Μελισσανίδης κρατούν εν πολλοίς στα χέρια τους την τύχη του ελληνικού επαγγελματικού πρωταθλήματος, δεν θα χαρακτηριζόταν υπερβολικός...
