Τα λάθη του Αργύρη
Επισκοπώντας εν συντομία τα πεπραγμένα της θητείας του Αργύρη Πεδουλάκη στον πάγκο του Παναθηναϊκού, δύο είναι τα λάθη που έκανε και τον οδήγησαν στην πόρτα της εξόδου πριν ολοκληρωθεί η φετινή σεζόν.
Το ένα ήταν ότι συμβιβάστηκε με τις επιθυμίες της διοίκησης και δεν έκανε ούτε μία μεταγραφή δική του το περασμένο καλοκαίρι. Οι παίκτες που αποκτήθηκαν δεν ήταν δικές του επιλογές, απλώς συναίνεσε σιωπηρά. Κάποιος άλλος ίσως σηκωνόταν να φύγει, αυτός διάλεξε να μείνει. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Λουκά Μαυροκεφαλίδη, τον οποίον ο ίδιος ο Πεδουλάκης είχε απορρίψει το καλοκαίρι του 2012 για καθαρά αγωνιστικούς λόγους (κοινώς, δεν του έκανε…), το καλοκαίρι όμως του 2013 δέχθηκε να τον συμπεριλάβει στην ομάδα, αφού η διοίκηση ήθελε πολύ να τον ντύσει στα πράσινα. Ακόμα και οι Παππάς, Γιάνκοβιτς, οι οποίοι αποκτήθηκαν ώστε να ελληνοποιηθεί το ρόστερ και παράλληλα να στελεχωθεί με ταλαντούχους και φερέλπιδες παίκτες, δεν είναι βέβαιο ότι αποτελούσαν επιλογές του.
Το άλλο λάθος του ήταν ότι έχασε τον έλεγχο στα αποδυτήρια. Η αδυναμία του να επικοινωνήσει με τους ξένους παίκτες και ειδικά τους Αμερικανούς, προκάλεσε προβλήματα στις σχέσεις τους, που με το πέρασμα του χρόνου διογκώνονταν, διότι αυτή ακριβώς η έλλειψη επικοινωνίας απέτρεπε τη λύση τους. Σταδιακά χάλασαν οι σχέσεις και με όσους παίκτες δεν έπαιζαν πολύ, έτσι έγιναν πολλοί οι παραπονούμενοι και ακόμα δυσκολότερη η διαχείρισή τους. Η μεγάλη εμπειρία που διαθέτει ως προπονητής, αλλά και ως παίκτης πρώτης γραμμής, ίσως θα έπρεπε να τον είχε διδάξει ότι η διατήρηση των ισορροπιών μέσα στα αποδυτήρια είναι το «Α» και το «Ω» της επιτυχίας μιας ομάδας.
Όλα τα άλλα είναι απλώς… οδοντόκρεμες. Για κακό μπάσκετ δεν μπορεί να κατηγορηθεί ο Πεδουλάκης, διότι αυτό το μπάσκετ παίζει εδώ και χρόνια, δεν έκανε καμία έκπληξη. Αυτό το μπάσκετ έπαιζε και πέρυσι και κατέκτησε νταμπλ, ενώ έφτασε μια ανάσα από το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας. Ούτε για το περιορισμένο rotation είναι δίκαιο κανείς να τον κατηγορήσει. Όταν έχει τόσους παίκτες που δεν τους επέλεξε, άρα δεν τους πιστεύει, εύλογα διαλέγει να πορευτεί με αυτούς στους οποίους έχει εμπιστοσύνη.
