Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε...
Το βέβαιο είναι ότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν κάνει για πολιτικός. Διότι δεν κατέχει την τέχνη της κωλοτούμπας. Την επιχειρεί δηλαδή, αλλά μετά δεν ξέρει να τη διαχειριστεί επικοινωνιακά. Κι έτσι βγαίνει χαμένος. Η περίπτωση Σερμαντίνι είναι χαρακτηριστική.
Δεν έχουν περάσει παρά μόλις δύο εβδομάδες από τότε που ο προπονητής του Ολυμπιακού δήλωνε ότι ήταν για γέλια όσα γράφονταν τότε περί επικείμενης μεταγραφικής ενίσχυσης της ομάδας. Ότι δεν έψαχνε παίκτη, ειδικά για τις θέσεις «4» και «5», ότι ήταν απόλυτα ευχαριστημένος από το ρόστερ, ότι με αυτό θα προχωρούσε ως το τέλος της σεζόν. Και ότι ο Ολυμπιακός δεν κάνει προσθήκες στη μέση της αγωνιστικής περιόδου παρά μόνο αν υπάρχουν τραυματισμοί. Ο Κόλινς αποκτήθηκε, επειδή τραυματίστηκε ο Λο και ο Μουν επειδή τραυματίστηκε ο Πετγουέι. Έτσι είπε τότε, παραμονή του αγώνα με την Εφές Αναντολού για την Ευρωλίγκα. 12 Φεβρουαρίου.
Τι άλλαξε μέσα σε μόλις 14 μέρες και ο Ολυμπιακός πήρε και τρίτο παίκτη μεσούσης της σεζόν, κανείς δεν ξέρει. Τραυματισμός πάντως δεν υπήρξε, άρα κατέρρευσε το βασικό επιχείρημα του Μπαρτζώκα. Κι αν πράγματι εννοούσε αυτό που είπε στο αεροδρόμιο το πρωί της Τετάρτης, ότι «θέλαμε να πάρουμε νωρίτερα τον Σερμαντίνι, αλλά δεν μπορούσαμε λόγω της συμμετοχής του στο Κύπελλο Ισπανίας», αυτό σημαίνει ότι μας έκανε και λίγο πλάκα πριν από δύο εβδομάδες. Δηλαδή, μπροστά μας γελούσε με όσα γράφονταν για μεταγραφές στηρίζοντας κατηγορηματικά το ρόστερ του και πίσω μας έκανε ακριβώς το αντίθετο: έψαχνε για παίκτη!
Φυσικά το επικοινωνιακό κομμάτι αυτής της ιστορίας έχει τη μικρότερη σημασία. Δεν αφορά τον πολύ κόσμο, παρά μόνον εμάς τους δημοσιογράφους. Από εδώ και στο εξής θα πρέπει προφανώς να είμαστε πολύ περισσότερο επιφυλακτικοί στα συμπεράσματα που βγάζουμε από όσα λέει ο προπονητής του Ολυμπιακού. Πιο μεγάλη σημασία έχει η ουσία της μεταγραφής Σερμαντίνι. Που δείχνει ότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας μάλλον τελεί υπό σύγχυση.
Πριν να αποκτηθεί ο Γεωργιανός, ο Ολυμπιακός είχε στο ρόστερ του επτά ξένους παίκτες (χωρίς να υπολογίζεται ο Λο) και ήταν υποχρεωμένος να παίζει με άλλη ομάδα στην Ευρωλίγκα και άλλη στην Ελλάδα, όπου έχουν δικαίωμα συμμετοχής μόνον οι έξι. Ο ίδιος ο Μπαρτζώκας είχε παραδεχθεί πολλές φορές ότι κάτι τέτοιο δεν του άρεσε, οπότε η λογική έλεγε πως όταν ο Μουν θα άρχιζε να δείχνει και στα δύσκολα παιχνίδια της Ευρωλίγκας (από τώρα και στο εξής δηλαδή) τι μπορεί να προσφέρει, ο προπονητής θα αποφάσιζε να «κόψει» από το ελληνικό ρόστερ τον Μπέγκιτς, που είναι ηλίου φαεινότερον ότι θέλει να τον ξεφορτωθεί, κι έτσι θα είχε έτοιμη την ομάδα. Μια ομάδα που θα ήταν η ίδια εντός και εκτός συνόρων. Μια ομάδα πλήρη στις θέσεις των ψηλών, με δύο σέντερ (Ντάνστον, Σίμονς) και τρία «4άρια» (Πρίντεζης, Πετγουέι, Μουν), όλοι τους πολύ αθλητικοί και με μοναδικό μειονέκτημα ότι δεν ποστάρουν. Μήπως όμως ποστάρει ο Σερμαντίνι;
Αντ’ αυτού τι έκανε ο Μπαρτζώκας; Πήρε τον Σερμαντίνι για να αντικαταστήσει τον Μπέγκιτς και διατήρησε τον «πονοκέφαλο» με τις δύο διαφορετικές ομάδες! Αν βγάλουμε έξω τον Μπέγκιτς, που δεν υπολογίζεται (αγωνιστικά, διότι τα 650 χιλιάρικα που πρέπει να πάρει φέτος παραμένουν και ο Σλοβένος δεν είναι κορόιδο να τα χάσει, ειδικά τώρα που δεν έχει την επιλογή να αναζητήσει άλλη ομάδα της Ευρωλίγκας, οπότε δεν είναι και τόσο βέβαιο ότι θα δεχθεί να λυθεί το συμβόλαιό του…), οι ξένοι παραμένουν επτά και ο προπονητής εξακολουθεί να έχει την υποχρέωση να μην υπολογίζει σε έναν εξ αυτών στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Ποιον όμως θα κόψει τώρα; Τον Πετγουέι, τον οποίον στην προ δύο εβδομάδων συνέντευξη Τύπου εκθείαζε, τονίζοντας την πολύτιμη συνεισφορά του δίπλα στον Πρίντεζη; Τον Μουν, που έχει δείξει καλά δείγματα γραφής ως τώρα στην Α1; Τον Σίμονς, που δεν τον άλλαξε όταν είχε τραυματιστεί πριν από τρεις μήνες; Ή μήπως τον Κόλινς για να ποντάρει στον Κατσίβελη, τον οποίον δεν πιστεύει και πολύ;
Η σεζόν μπαίνει σε μια φάση όπου οι ομάδες πρέπει να οριστικοποιήσουν τη μορφή τους ώστε να μπουν στην τελική ευθεία της διεκδίκησης των στόχων τους. Αλλά ο Μπαρτζώκας αντί να λύνει τα προβλήματά του, δημιουργεί περισσότερα. Διότι στον παραπάνω «πονοκέφαλο» προσθέστε και έναν ακόμα. Συνήθως οι παίκτες-και ειδικά οι ξένοι-δυσανασχετούν όταν βλέπουν ότι μαζεύεται πολύς κόσμος στη θέση όπου αγωνίζονται, επειδή νιώθουν ότι θα μειωθεί ο χρόνος συμμετοχής τους. Και στον Ολυμπιακό οι ψηλοί, μαζί με τον Μπέγκιτς, είναι πλέον εννέα (9)…
Υ.Γ. Στο οικονομικό κομμάτι δεν θέλω να επεκταθώ, άλλωστε κουμάντο στην τσέπη τους κάνουν μόνον οι αδελφοί Αγγελόπουλοι και κανένας άλλος. Απλώς σημειώνω ότι αν ο Μπέγκιτς καθήσει πάνω στο συμβόλαιό του (πράγμα πολύ πιθανό…), τότε ο Ολυμπιακός θα έχει δαπανήσει φέτος 1 εκατομμύριο Ευρώ για τον αναπληρωματικό σέντερ του Ντάνστον, που δεν παίρνει ούτε τα μισά…
