Ποιο Κύπελλο; Ας καταργηθεί...

Από τη μια η κλήρωση των ημιτελικών του Κυπέλλου Ελλάδας, που αναμένεται να φέρει αντιμέτωπους στον τελικό ξανά Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό. Κάτι που συμβαίνει για έκτη συνεχόμενη χρονιά. Ούτε επίτηδες να γινόταν.
Από την άλλη η δημόσια παραδοχή των εκπροσώπων των δύο "αιωνίων" πως δεν μπορούν να παίξουν ένα παιχνίδι μεταξύ τους με τις εξέδρες γεμάτες από οπαδούς τους. "Δυστυχώς δεν μπορούμε να παίξουμε με πολύ κόσμο, αυτή είναι η αλήθεια", παραδέχθηκε κυνικά ο Μάνος Παπαδόπουλος, ενώ λίγο νωρίτερα ο γ.γ. της ομοσπονδίας, Τάκης Τσαγκρώνης, είχε εξαρτήσει τον αριθμό των θεατών του τελικού από τις... συνθήκες που θα επικρατούν τον Φεβρουάριο.
Και κάπως έτσι διαιωνίζεται η απαξίωση του θεσμού και εν τέλει και του ίδιου του αθλήματος.
Διότι ποιον αφορά πλέον το Κύπελλο; Τις ομάδες σίγουρα όχι. Οι περισσότερες, τον Σεπτέμβρη προσπαθούν ακόμα να λύσουν τα βιοποριστικά ζητήματα τους και να φτιάξουν τα ρόστερ τους, επομένως το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι να πάρουν μέρος σε μια διοργάνωση, στην οποία δεν έχουν στόχο, αφού στο τέλος Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θα παίξουν στον τελικό, και την οποία μετά από ένα ή δύο παιχνίδια θα αποχαιρετήσουν. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι από φέτος η ΕΟΚ αποφάσισε το Κύπελλο να διεξαχθεί με ομάδες από την Α2 και την Α1 για να αποφύγει κύμα μαζικών πρόωρων αποχωρήσεων.
Προπονητές και παίκτες επίσης δεν ασχολούνται ιδιαίτερα και δίνουν στα παιχνίδια Κυπέλλου τη σημασία των φιλικών προετοιμασίας. Όσο για τους φιλάθλους... Ακόμα κι αν υποτεθεί ότι μπορεί να τραβήξει το ενδιαφέρον τους ένας τελικός ανάμεσα στις δύο καλύτερες ομάδες της χώρας, γιατί να ασχοληθούν; Μήπως θα μπορούν να πάνε στο γήπεδο για να τον δουν; Αφού οι θέσεις είναι καπαρωμένες από τώρα. 900 "εκλεκτοί" από εδώ, 900 από εκεί και στη μέση το... πανό της ΕΟΚ για να καλύπτει τα άδεια καθίσματα.
Συνεπώς, ουδείς ασχολείται. Ή, όπως έγραψε στο λογαριασμό του στο twitter ο Σωτήρης Μανωλόπουλος της Καβάλας, "αν παίζαμε πέτρα-ψαλίδι-χαρτί ή και κρυφτό ακόμα, μεγαλύτερο ενδιαφέρον θα είχε...". Κι όμως, θα μπορούσαν να είναι αλλιώς τα πράγματα. Αν, ας πούμε, αντί για τελικός διοργανωνόταν φάιναλ φορ, το κίνητρο για τους υπόλοιπους, πλην "αιωνίων", θα ήταν αίφνης πολύ μεγαλύτερο. Όλοι θα ήθελαν να φτάσουν ως εκεί και να διεκδικήσουν μέσω των ιδιαιτεροτήτων που έχει ένα φάιναλ φορ το τρόπαιο. Και ο κόσμος θα ενδιαφερόταν πιο πολύ, ακόμα και τα έσοδα για την ομοσπονδία από την πώληση ενός τέτοιου event θα ήταν μεγαλύτερα.
Τώρα θα πείτε ότι αυτά μας τα είπαν κι άλλοι κι ότι ένα φάιναλ φορ στην Ελλάδα θα ισοδυναμούσε με... κήρυξη εμφυλίου κι ότι το πρόβλημα της βίας δεν επιτρέπει να γίνεται τίποτα περισσότερο από αυτό που γίνεται. Αυτό που γίνεται, όμως, έχει καταντήσει ανούσιο και βαρετό. Κι αν δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα, ας καταργήσουν το Κύπελλο. Να γλιτώσουν και τα έξοδα...
