Ο Γιάννης είναι trendy

Για να πάρει ο Γιάννης Αντετοκούμπο το αυτονόητο και αυτό που εδικαιούτο απολύτως, την ελληνική ιθαγένεια δηλαδή, έκανε δυο χρόνια... φτύνοντας αίμα. Τώρα που έφτασε ως το ΝΒΑ και οι προβολείς όλου του κόσμου (και των καναλιών) στράφηκαν πάνω του, άνοιξαν διάπλατα μέχρι και οι πόρτες του πρωθυπουργικού γραφείου! Ελλάδα...

Λίγες μέρες μετά την επιλογή του στο νο 15 του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Μπακς κι αφού πλέον ξέρουμε μέχρι και... τι μάρκα ρολόγια πουλούσε προηγουμένως στους δρόμους για να επιβιώσει, ο Γιάννης Αντετοκούμπο θα επισκεφθεί το μεσημέρι της Τρίτης το Μέγαρο Μαξίμου, όπου θα τον δεχθεί ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς για να τον συγχαρεί. Νωρίτερα ο νεαρός θα έχει δεχθεί τα συγχαρητήρια και του υφυπουργού Αθλητισμού Γιάννη Ανδριανού.

Ο Γιάννης είναι... trendy αυτό τον καιρό και μπορεί πολύ εύκολα να δει μέχρι και τον πρωθυπουργό της χώρας. Όλοι αυτοί, όμως, που θα τον συγχαρούν, θα φωτογραφηθούν μαζί του και θα μας ενημέρωσουν ότι "η Ελλάδα της κρίσης ξέρει να αντιστέκεται και να προοδεύει", θα πρέπει να γνωρίζουν πως μέχρι πριν από ένα μήνα ο Γιάννης όχι τον πρωθυπουργό δεν μπορούσε να δει, αλλά ούτε τον υπάλληλο του υπουργείου Εσωτερικών, όπου είχε καταθέσει την αίτηση ελληνοποίησής του. Κι ότι αυτός ο ίδιος Γιάννης, που τώρα είναι "το καμάρι της Ελλάδας", πριν από μερικές εβδομάδες ήταν ένας από τους χιλιάδες ανθρώπους πάνω στους οποίους το κράτος και οι λειτουργοί του έχουν κολλήσει την ταμπέλα "λαθρομετανάστης" αντιμετωπίζοντάς τους ως κοινωνικά μιάσματα, που η θέση τους είναι σε κάποιο από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης τα οποία έχουν χτιστεί προκειμένου να τους κρατήσουν μακριά από τους "νοικοκυραίους Έλληνες πολίτες".

Έπρεπε να περάσουν δύο ολόκληρα χρόνια σκανδαλώδους αδιαφορίας και κωλυσιεργείας από τη μεριά των παραγόντων του κράτους και αφόρητων πιέσεων από την πλευρά του Γιάννη, των ανθρώπων του και της ομοσπονδίας για να καταφέρει να πάρει το αυτονόητο: την ιθαγένεια της χώρας όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε, πήγε σχολείο και του έδωσε τη δυνατότητα να γίνει αυτό που έγινε. Αλλά ταυτόχρονα τον αντιμετώπιζε σαν ξένο και ανεπιθύμητο. Κι αν δεν ήταν κάποιοι άνθρωποι της ΕΟΚ να βάλουν τα προσωπικά τους... βύσματα (διότι μόνο έτσι λειτουργεί αυτό το κράτος...) για να του εκδώσουν πράσινη κάρτα, ώστε τουλάχιστον να μπορεί να αποφεύγει τη σύλληψη και να κυκλοφορεί ελεύθερος, τώρα δεν θα τον ήξερε κανείς. Και ο πρωθυπουργός δεν θα χρειαζόταν να τροποποιήσει το φορτωμένο πρόγραμμά του για να τον συναντήσει...