Αμύνεσθαι περί... πάρτης!

Ο πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ των 14 ομάδων εκπροσωπεί στις συζητήσεις για τα τηλεοπτικά μόνο τους 12, διότι οι άλλοι δύο... δεν θέλουν! Έτσι ο καθένας κοιτάζει τη δική του καμπούρα και το πρωτάθλημα έχει μετατραπεί σε... προπόνηση των δύο ισχυρών!
Όσα χρόνια ήταν πρόεδρος στον ΕΣΑΚΕ ο Βασίλης Οικονομίδης τον κατηγορούσαν για τον τρόπο που χειριζόταν το θέμα των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Τώρα που τον διαδέχθηκε ο Γιώργος Χαλβατζάκης, η μεγαλύτερη αλλαγή που συντελέστηκε είναι ότι άρχισε η κουβέντα για τα τηλεοπτικά της επόμενης αγωνιστικής περιόδου πριν καν τελειώσει η τωρινή. Πριν καν φύγει ο Μάιος. Κατά τα άλλα… τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου.
Ο πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ εμφανίζεται ως ο πρόεδρος των «αδυνάτων» και βγαίνει στη γύρα για να βρει κανένα… ψίχουλο για λογαριασμό των 12 ομάδων της Α1 που δεν λέγονται Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός. Πηγαίνει στη NOVA, βρίσκει μια πρόταση περίπου στα λεφτά που πήραν οι 12 ομάδες φέτος, πηγαίνει στην ΕΡΤ, τρώει… πόρτα, διότι στη δημόσια τηλεόραση, όπως ακούγεται, δεν άρεσε καθόλου που ο ΕΣΑΚΕ προτίμησε να μιλήσει πρώτα με το συνδρομητικό και βρήκε αφορμή για να γλιτώσει χρήματα μέρες που ‘ναι, πηγαίνει μετά στο Δ.Σ. και του λένε οι άλλες ομάδες να περιμένουν λίγο, αλλά στο τέλος στην («κλειστή» και ουχί «ελεύθερη») NOVA θα υπογράψουν και θα πουν κι ένα τραγούδι, διότι το Κολοσσός-Ηλυσιακός, για παράδειγμα, δεν το ήθελαν τις καλές εποχές τα κανάλια, θα το θέλουν τώρα;
Την ίδια ώρα Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός παρακολουθούν σφυρίζοντας αδιάφορα επικαλούμενοι το συμβόλαιο που έχουν με διαφημιστική εταιρεία. Ξέρουν ότι θα πάρουν τα λεφτά που θέλουν από την ΕΡΤ, η οποία δεν τους έκλεισε την πόρτα, αντιθέτως τους αγώνες αυτών των δύο θέλει να κρατήσει στο πρόγραμμά της, οπότε τι τους νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι;
Και κάπως έτσι διαιωνίζεται στην Ελλάδα αυτή η παγκόσμια πρωτοτυπία. Η επαγγελματική λίγκα του μπάσκετ να αποτελείται από 14 ομάδες-μέλη, αλλά ο πρόεδρός της να εκπροσωπεί μόνο τις 12! Κι αν τον ρωτήσεις γιατί, βρε παιδί μου, δεν πηγαίνετε όλοι μαζί, κι οι 14, μήπως βρείτε κανένα καλύτερο συμβόλαιο, η απάντηση είναι αφοπλιστική: «Αφού δεν θέλουν οι άλλοι δύο»!
Κι αν ρωτήσεις τους άλλους δύο γιατί δεν θέλουν, θα σου πουν ότι αυτοί βάζουν ένα σωρό λεφτά, ότι είναι οι μόνοι που επενδύουν και δεν μπορούν αυτοί να είναι ο μήνας που θρέφει τους έντεκα. Αυτό που δεν λένε βέβαια ο Παναθηναϊκός κι ο Ολυμπιακός είναι ότι με την τακτική που ακολουθούν κατάφεραν να φέρουν το πρωτάθλημα εκεί ακριβώς που τους βόλευε. Μαζεύουν όλο το… χαρτί για λογαριασμό τους από την (όποια) ελληνική αγορά κι έχουν μετατρέψει την κανονική περίοδο της Α1 σε… προπόνηση για την Ευρωλίγκα. Παίζουν χαλαρά 24 παιχνίδια κανονίζοντας ενίοτε το πρόγραμμα όπως τους βολεύει και στο τέλος, όταν έχουν ξεμπερδέψει με την Ευρωλίγκα, σκοτώνονται μεταξύ τους για να πάρουν τον τίτλο και να κάνουν τη λεζάντα τους. Οι άλλοι είναι σα να μην υπάρχουν. Σα να ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν…
Έτσι ήταν τα πράγματα επί Οικονομίδη, έτσι παραμένουν επί Χαλβατζάκη, έτσι θα είναι… νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Όσο οι δύο «αιώνιοι», που έχουν τη δύναμη στα χέρια τους, αρνούνται να συμβάλουν στην αναβάθμιση του πρωταθλήματος κοιτάζοντας μόνο τη δική τους καμπούρα, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Όσο οι υπόλοιποι αρκούνται στις ελεημοσύνες του ΟΠΑΠ και της ΕΡΤ και δεν κάνουν τίποτα για να φέρουν τους «αιώνιους» με το μέρος τους (μια καλή ιδέα θα ήταν, ας πούμε, να διεκδικήσει ο ΕΣΑΚΕ την επαναφορά του καθεστώτος της κεντρικής διαχείρισης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων στον αθλητικό νόμο), δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Απλώς κάποιοι θα βαυκαλίζονται πως το πρωτάθλημά μας είναι συναρπαστικό, επειδή η μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού κρίθηκε την τελευταία αγωνιστική στην παράταση…
