Το λάθος του Πρέλεβιτς
Ένα φάουλ και μάλιστα… αντιαθλητικό έκανε ο Μπάνε Πρέλεβιτς και όσοι έχουν τη διοικητική ευθύνη της ΚΑΕ ΠΑΟΚ στην κατά τα άλλα ονειρεμένη για τον Δικέφαλο βραδιά της νίκης επί του Ολυμπιακού.
Που επέτρεψαν να διεξάγεται και να μεταδίδεται τηλεοπτικά ο αγώνας με ένα κατάπτυστο πανό να κρέμεται σε κοινή θέα στις πάνω από δύο ώρες που διήρκεσε ο αγώνας. Μάλιστα, επειδή στο πρώτο ημίχρονο ήταν κρεμασμένο πίσω από το ένα καλάθι και προφανώς δε φαινόταν καλά, στο δεύτερο φρόντισαν να το φέρουν στην απέναντι από τις κεντρικές κάμερες της τηλεόρασης κερκίδα για να είναι πια βέβαιο ότι θα το έβλεπαν όλοι.
Και κανείς δεν τους είπε τίποτα. Κανείς δεν τους ενόχλησε, αν και ο πρώτος που θα έπρεπε να πάει και να μην επιτρέψει να αρχίσει ο αγώνας μέχρι να εξαφανιστεί το πανό ήταν ο ίδιος ο Πρέλεβιτς. Ούτε ο κομισάριος ούτε οι διαιτητές ούτε η αστυνομία ούτε κανείς άλλος. Ο ίδιος ο Πρέλεβιτς όφειλε, ως οικοδεσπότης, να φροντίσει το σπίτι του να είναι καθαρό και τακτοποιημένο. Αυτός όμως προτίμησε να κάνει την… πάπια.
Ακούμε συνέχεια τους παράγοντες των ομάδων της Α1 να παραπονιούνται. Που δεν υπάρχουν λεφτά, που δεν υπάρχουν χορηγοί, που δεν υπάρχει τηλεόραση, που δεν υπάρχει κόσμος, που όλοι με το ποδόσφαιρο ασχολούνται κι έχουν το κακόμοιρο το μπασκετάκι στο… ρίξιμο. Τι κάνουν όμως οι ίδιοι για να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ώστε το «προϊόν» να είναι ελκυστικό για τον κόσμο και τους χορηγούς; Τίποτα. Για την ακρίβεια, λιγότερο και από το τίποτα. Όχι μόνο δεν κάνουν το παραμικρό για να διαφημίζουν το μπάσκετ, αλλά κάνουν και ό,τι μπορούν για να το δυσφημούν.
Ας πούμε ότι εσείς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές είστε ένας γονιός που αποφάσισε την Κυριακή το βράδυ να παρακολουθήσει μαζί με το παιδάκι του τον αγώνα ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός όχι πηγαίνοντας στο γήπεδο, αλλά από την τηλεόραση. Τι θα βλέπατε; Επί δύο και πλέον ώρες ένα πανό με μεγάλα και ευανάγνωστα γράμματα να καθυβρίζει χυδαία κάποιες μανάδες κι ένα σωρό ημίγυμνους ευρισκόμενους σε ντελίριο να χοροπηδούν και να ξερνούν οχετό ύβρεων καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα.
Και την άλλη μέρα θα διαβάζατε στα sites και τις εφημερίδες ύμνους γι’ αυτό τον «υπέροχο λαό», αλλά και την απίστευτη δήλωση του Νίκου Σταυρόπουλου, που δεν χωράει ανθρώπου νους ότι μπορεί να εκστομίστηκε από έναν υπεύθυνο παράγοντα και σοβαρό άνθρωπο: «Θέλω να αφιερώσω τη νίκη αυτή στα προφυλακισμένα παιδιά»!!! Ο τεχνικός διευθυντής της ΚΑΕ ΠΑΟΚ, δηλαδή, ταυτίζει (χωρίς να τους ρωτήσει) ένα σύνολο ανθρώπων που υποστηρίζουν την ομάδα του ΠΑΟΚ με ορισμένους υπόδικους, θεωρώντας αυτούς τους τελευταίους μέλη της ευρύτερης αθλητικής οικογένειας του Δικεφάλου!!! Όταν έξω, στον πολιτισμένο κόσμο, αφαιρούν το διαρκείας και δεν επιτρέπουν να ξαναπατήσει στο γήπεδο σε όποιον συλληφθεί να πετάει ένα αντικείμενο από την εξέδρα, εδώ αφιερώνουμε νίκες σε υπόδικους!
Γιατί, λοιπόν, εσείς να συνεχίσετε να παρακολουθείτε επαγγελματικό μπάσκετ; Για να γίνεστε ίσα κι όμοια με υπόδικους; Γιατί, πολύ περισσότερο, να αφήσετε το παιδί σας να ταυτιστεί με τέτοιου είδους καταστάσεις; Γιατί ο χορηγός να έρθει να βάλει τα λεφτουδάκια του σε ένα προϊόν που μόνο τον δυσφημεί;
Είναι προφανές πως δεν γίνονται μόνο στην Πυλαία τέτοια πράγματα. Ακόμα και στα γήπεδα του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, που υποτίθεται ότι έχουν αποκτήσει έναν άλλον, ευρωπαϊκό αέρα λόγω των συνεχόμενων συμμετοχών τους στην Ευρωλίγκα, τα κομμάτια της κερκίδας των οργανωμένων παραμένουν άβατα. Εκεί σηκώνει όποιος θέλει ό,τι πανό θέλει (που αν δεν βρίζει, ζητά την απελευθέρωση κάποιου φυλακισμένου οπαδού), καθυβρίζει σκαιότατα και εν χορώ και κανείς δεν κάνει τίποτα. Το θέαμα είναι εξίσου άσχημο και περνά και από τις κάμερες της τηλεόρασης.
Πριν από λίγα χρόνια, όταν η ΑΕΚ έπαιζε ακόμα στην Α1, το κλειστό του Σπόρτιγκ, που χρησιμοποιούσε ως έδρα, ήταν κατάμεστο από οπαδούς, που δρούσαν εν πλήρει ασυλία (γι’ αυτό κάθε δεύτερη αγωνιστική το γήπεδο ήταν τιμωρημένο), αλλά τα εισιτήρια που κόβονταν ζήτημα ήταν αν ξεπερνούσαν τα 200. Αλήθεια, εσείς κ. Πρέλεβιτς, πόσα εισιτήρια κόψατε στον αγώνα με τον Ολυμπιακό;
Είναι πραγματικά αδιανόητο αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα. Στο όνομα μιας εφήμερης νίκης ή ποιος ξέρει ποιας άλλης σκοπιμότητας, ένα τσούρμο οργανωμένων οπαδών έχει αναγορευτεί σε «υπέροχο λαό» των ομάδων και δρα εντελώς ανεξέλεγκτο διώχνοντας όλους τους υπόλοιπους φιλάθλους από τα γήπεδα και τις τηλεοράσεις. Και αντί να γίνει μια συντονισμένη προσπάθεια να απομακρυνθούν, η πλειοψηφία των παραγόντων προτιμάει να μη σπάσει αυγά, αλλά αντίθετα να κάτσει στ’ αυγά της. Και να χαϊδεύει τα αυτιά αυτών που καταστρέφουν το αθλητικό θέαμα…
