Αυτή την ομάδα πραγματικά θέλαμε να τη δούμε πολύ ψηλά σ΄ αυτό το Ευρωμπάσκετ. Ήταν μεγάλη ευκαιρία και κρίμα που δεν κατάφερε να ανταποκριθεί των προσδοκιών. Μάλιστα πολλοί θεωρούσαν ότι με το υλικό που διαθέτει και σε σχέση με την αποδυνάμωση των περισσότερων ομάδων της διοργάνωσης, θα ήταν αποτυχία, ακόμη και η τέταρτη θέση. Δεν ήταν λίγοι κι αυτοί που «μάλωναν» μέχρι και για το χρώμα του μεταλλίου.
Επειδή «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία», φρόνιμο είναι να περιμένουμε μέχρι τη Δευτέρα, αφού μαθηματικά υπάρχουν έστω και μικρές πιθανότητες πρόκρισης. Και εκ του αποτελέσματος πλέον να γίνει η οποιαδήποτε κριτική.
Ας γίνει το θαύμα (νίκη της Ιταλίας επί της Ισπανίας) αν λάβουμε ως δεδομένο ότι η Εθνική θα έχει κερδίσει προηγουμένως την Κροατία (εξαιρετικά δύσκολο κι αυτό με δύο παίκτες νοκ άουτ). Μιλάμε για ένα τρελό σενάριο, που θα μείνει στην ιστορία αν πραγματοποιηθεί. Να παραμείνει δηλαδή η Ελλάδα στη Λουμπλιάνα και να γυρίσει στο σπίτι της η Ισπανία (!).
Ας γίνει αυτό και να βγει μετά δικαιολογημένα ο πρόεδρος της ΕΟΚ να κατακεραυνώνει όλους όσους εξαπέλυαν τα βέλη τους για την επιλογή Τρινκιέρι και να θριαμβολογεί για τη δικαίωση της Ομοσπονδίας.
Ας γίνει αυτό και να υπενθυμίσει ο κ. Γιώργος Βασιλακόπουλος τα όσα έλεγε στις 3 Ιανουαρίου, όταν ανακοινώθηκε επίσημα η πρόσληψη του Ιταλού προπονητή.
Ας θυμηθούμε πως υπεραμυνόταν την απόφασή του, γιατί στην Ελλάδα γρήγορα ξεχνάμε και πως εξαπέλυε επίθεση σε όσους ήταν της άποψης ότι ο εκλεκτός πρέπει να είναι Έλληνας.
«Ας σταματήσει η ανοησία για τον Τρινκιέρι. Δεν είναι ξένος. Είναι Ευρωπαίος και ήταν η καλύτερη επιλογή για την Εθνική ομάδα. Έχει γεμίσει το ελληνικό πρωτάθλημα με αλλοδαπούς. Το πρωτάθλημα είναι πολυεθνικό και δεν είναι πρόβλημα αυτό».
Για την προσωπική επιλογή του είχε δηλώσει κατηγορηματικά: «Είχαμε πει ότι ο νέος χρόνος θα μας βρει με νέο προπονητή και αυτό έγινε. Ήμασταν συνεπείς σε αυτό. Είχαμε κάνει έναν κατάλογο με κάποια ονόματα. Εξετάσαμε τις περιπτώσεις όλων των προπονητών και κρίναμε ότι ο καταλληλότερος για την Εθνική, η οποία έχει υψηλούς στόχους, είναι ο Αντρέα Τρινκιέρι. Πιστεύουμε ότι θα μας δικαιώσει. Εντυπωσιαστήκαμε από τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει. Έχει ήδη αρχείο με όλους τους παίκτες μας και είναι αρκετά ενημερωμένος για την Εθνική. Ένα βασικό κριτήριο είναι η φιλοδοξία του, η κατάρτισή του και η ικανότητά του. Αυτά τα συγκέντρωσε και με το παραπάνω και για αυτό τον επιλέξαμε. Και φυσικά, έπαιξε ρόλο η διαθεσιμότητα. Υπήρχε και ο Μεσίνα. Αλλά όταν επικοινώνησα μαζί του, μου είπε ότι η ΤΣΣΚΑ δεν του δίνει άδεια να δουλέψει σε εθνική ομάδα».
Μίλησε ακόμη και για τους βοηθούς του: «Είναι παιδιά πολύ φιλόδοξα. Είναι πάνω από 20 χρόνια στο άθλημα με μεγάλη εμπειρία. Τα βάζουμε δίπλα στον Τρινκιέρι γιατί και αυτά τα παιδιά έχουν να μάθουν πολλά από τον προπονητή μας».
Ας γίνει το θαύμα κι ας επαναλάβει με χλευαστικό ύφος ό, τι ακριβώς είπε και στις 29 Απριλίου, στην επίσημη παρουσίαση του Αντρέα Τρινκιέρι.
"Κάποιοι από εσάς έχετε έρθει για να γελάσετε και να ειρωνευτείτε, όχι για να παρακολουθήσετε την παρουσίαση. Σταματήστε επιτέλους. Η συνεργασία ξεκινά με πρώτο σταθμό την Σλοβενία όπου πραγματικός μας στόχος είναι η ομάδα να διεκδικήσει την πρώτη θέση. Έχουμε μία ομάδα πολύ καλή, έναν προπονητή, ο οποίος έχει αποδείξει πως είναι άριστος γνώστης της ευρωπαϊκής πραγματικότητας και μου κάνει εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο δουλεύει. Έχει έρθει σε επαφή με όλους τους υποψήφιους παίκτες κάτι πολύ σημαντικό. Γνωρίζετε ότι έχουμε την δική μας μετανάστευση. Δυστυχώς πολλά παιδιά με την πολιτική που ακολουθήσουμε όχι ως ομοσπονδία υποχρεώθηκαν να μεταναστεύσουν. Επιλέξαμε Ευρωπαίο
Αυτή είναι η απάντηση σε κάποιους κυρίους που κάνουν πολιτική με όλα τα θέματα. Δεν τους ενδιαφέρει το αγωνιστικό κομμάτι. Δεν τους ενδιαφέρει ότι σήμερα είμαστε Ευρωπαίοι και όχι μόνο Έλληνες. Μετέχουμε ακόμα και σε μία ένωση, γι' αυτό κι επιλέξαμε Ευρωπαίο προπονητή, ο οποίος έχει τα ίδια δικαιώματα εργασίας βάσει της συνθήκης της Ρώμης. Φαιδρό και συντεχνιακό το ζήτημα που προκύπτει επειδή δεν είναι Έλληνας. Το ακούω φέτος και δεν καταλαβαίνω γιατί φέτος. Είμαστε Ευρωπαίοι, έχουμε Ευρωπαίο προπονητή και πάμε για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Καλωσορίζω τον Ανδρέα Τρινκιέρι στην χώρα μου. Ο Αντρέα είναι πολύ καλός στην επικοινωνία κι ελπίζω ότι θα έχετε καλή σχέση μαζί του".
Θυμάμαι μάλιστα πως είχε ενοχληθεί πολύ από ερώτηση συναδέλφου προς τον Τρινκιέρι, «αν νομίζει ότι είναι έτοιμος για να αναλάβει μία εθνική ομάδα και μάλιστα αυτή της Ελλάδας». Μέχρι στιγμής πάντως, από την όλη …αγιογραφία το μόνο που ισχύει είναι το «πολύ καλός στην επικοινωνία». Πραγματικά σ΄ αυτό το κομμάτι ο Ιταλός παίρνει άριστα. Και συμπαθητικός είναι και καλό παιδί φαίνεται και αγαπάει με πάθος το μπάσκετ. Είναι ένας φέρελπις προπονητής που αν τον εμπιστεύεται η Ομοσπονδία, ας τον κρατήσει για να φανεί η δουλειά του μακροπρόθεσμα και όχι να τον αδειάσει. Να μην έχει την τύχη του Γιόνας Καζλάουσκας και του Ηλία Ζούρου, που στο κάτω-κάτω καλύτερα τα πήγαν στον πρώτο χρόνο της δουλειά τους.
Ο πρώτος χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2009 και ο δεύτερος έκτη θέση στο Ευρωμπάσκετ του 2011. Σίγουρα έχουν και μεγαλύτερη πείρα από τον Ιταλό.
Ας βγουν λοιπόν αυτοί που τον επέλεξαν να παραδεχτούν ότι «κάναμε λάθη» και όχι να επιχειρούν να μεταθέσουν ευθύνες σε παίκτες και διαιτησία (!). Γιατί είναι για γέλια να υποστηρίζεται ότι αδικήθηκε από τη διαιτησία η Εθνική ομάδα. Στο κάτω κάτω, ο Τρινκιέρι έχει την μικρότερη ευθύνη. Έπιασε ένα λαχείο και το εξαργύρωσε για να μπει στην μεγάλη αγορά.
Για να ξεκαθαρίσουμε και κάτι ακόμη, επειδή από την μέρα που ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Τρινκιέρι, κατέθεσα τις ενστάσεις μου. Όχι ότι έχω τίποτα με τον άνθρωπο. Ίσα ίσα πολύ συμπαθής είναι και καθόλου βαρετός. Απλώς δεν μπορούσα να δεχθώ σε τι υπερτερεί έναντι των Ελλήνων προπονητών που, και καλύτεροι είναι και πιο έμπειροι.
Η Εθνική δεν είναι ΙΕΚ για να μαθαίνει ένας προπονητής που έχει εργαστεί μόνο σ’ ένα σύλλογο, δεν έχει δουλέψει έξω από τη χώρα του και δεν έχει κοουτσάρει ποτέ πρωτοκλασάτα ονόματα. Το μεγαλύτερο όνομα που είχε ήταν ο Μπαζίλε στα 37 του. Και τέλος, δεν μπορεί οι παίκτες που έχουν κατακτήσει τίτλους με την εθνική και τις ομάδες τους να είναι πιο έμπειροι από τον προπονητή, ο οποίος τους αντιμετώπιζε με δέος..
Επειδή λοιπόν όπως έλεγαν και οι Λατίνοι «Verba volant, scripta manent» (τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν), πριν από το Ευρωμπάσκετ επισημάνθηκαν από εδώ στις 2 Σπετεμβρίου οι αντιρρήσεις, τόσο για τη δομή της ομάδας, για τον μεγάλο λάθος ν’ αποκλειστεί ο Κατσίβελης, όσο και για την εικόνα της στους φιλικούς που τεχνηέντως γινόταν προσπάθεια να παρουσιαστούν όλα ρόδινα. Από τότε φαινόταν ότι η ομάδα έχει προβλήματα και κυρίως αμυντικά. Όσο κι αν γινόταν μνεία για την επίθεσή της που δεν πέφτει κάτω από 80 πόντους. Απέναντι σε ποιους άραγε;
Αλλά θα επανέλθουμε… Ας γίνει το θαύμα τη Δευτέρα.
